“Ik was deze maand nog bij een concert van Sela,” vertelt Kinga. “Als ik aan hen denk, of contact met mijn ‘Sela-familie’ heb, mis ik ze vreselijk.” Ondanks dit gemis lukt het haar om concerten van Sela bij te wonen, al zitten de tranen haar bij sommige liedjes hoog. Het doet haar veel als een ander de liedjes zingt die ze zelf honderden keren met de band zong.

'Wat fluistert vandaag'

Het tempo van Sela werd te hoog voor de zieke Kinga, waardoor haar vertrek onvermijdelijk was. “Het is niet dat ik niet meer kan zingen. Maar voor mij kon Sela niet meer.”
Kinga vroeg zich af wat ze verder kon doen, want ze zong nog steeds graag. Met een aantal anderen besloot ze daarom nieuwe liedjes te schrijven, die kort daarna op cd werden uitgebracht. “Als ik nu muzikanten spreek die daaraan hebben meegewerkt, vragen ze zich soms nog af hoe we dat eigenlijk zo snel hebben gedaan. Meestal doe je een of twee jaar over een album. Nu maakten we de cd Wat fluistert vandaag in een maand of twee. Het ging echt heel rap.”

• Lees ook: Kinga Bán: 'Mijn wereld wordt kleiner'

Operatie

Er volgde een serie solo-optredens, maar toen de laatste twee Vandaag-concerten in zicht waren, werd Kinga plotseling opgenomen in het ziekenhuis. Ze kreeg een nekbrace om haar hoofd, nekwervels en hersenstam te beschermen. “Ik voelde me helemaal niet doodziek, maar volgens de artsen was het echt heel ernstig. Er was acuut gevaar, en ik moest de laatste concerten afzeggen. Mijn dochter had die week een voorspeelavond van muziekles en ook daar kon ik niet naartoe. Dat vond ik heel erg. In plaats daarvan moest ik een heftige operatie ondergaan.”

De dag voor de operatie herinnert Kinga zich nog goed. “Het was een soort afscheid; ze wisten dat het mis kon gaan. Het is raar om daaraan terug te denken, omdat ik hier nu levendig zit. Maar het was een week van afscheidjes; de kans was klein, maar het kón immers misgaan. En als het misging, was het helemaal mis.”

Adviezen aan Kinga Bán

Aan stoppen denkt Kinga nog niet. “Mensen zeggen weleens: 'Moet je niet stoppen, moet je niet lekker thuis zijn met je kinderen?' Maar ik ben de hele week bij mijn kinderen. Als ik zing, is dat één zaterdag. Mensen begrijpen niet helemaal hoe het in elkaar zit en wat dat ook juist voor ons thuis betekent als ik zing. Dat is juist iets heel positiefs. Het is voor de kinderen ook goed als zij zien dat ik iets doe en niet alsmaar hoef te liggen. Als ik moet stoppen, moet God dat veel duidelijker zeggen. Dan moet ik het echt heel duidelijk van Hem horen.”

Beluister hier het hele gesprek met Kinga