'Maatschappelijk en politiek is het hier in Nederland veilig. Je hoeft niet meer bang te zijn voor een dictator als Assad. Sociaal gezien voelt het minder veilig dan in Syrië.' Een vriendin heeft een relatie met een Syriër en ze vertelt over zijn ervaring met Nederland. Bijvoorbeeld dat het dus sociaal minder veilig voelt en dat heeft alles te maken met ons begrip van bezit. Hij is het gewend dat bezit gemakkelijk van de een naar de ander gaat, dat als iemand iets nodig heeft, dat je het dan geeft. In het vertrouwen dat als jij eens iets nodig hebt, er anderen zullen zijn.

Toch een beetje volgens dat principe dat als je alleen aan jezelf denkt, dat er dan maar één iemand aan je denkt. Terwijl als jij aan de ander denkt en anderen doen dat ook, dan zijn er potentieel miljoenen anderen die om jou denken. Het voelt minder veilig als het niet meer vanzelfsprekend is dat er anderen zijn die met je delen wat ze hebben. Een enkeling durft het nauwelijks te zeggen, maar heeft soms het gevoel dat ze naar Nederland zijn gestuurd van hogerhand om op een andere manier naar leven, gezamenlijkheid en delen te leren kijken. Ik zou het niet eens verwonderlijk vinden, gezien de vele ondoorgrondelijke wegen van de Eeuwige.

Al jaren achter elkaar organiseer ik een crowdfunding voor de verschillende projecten die ik doe. De vraag is zo simpel en kwetsbaar als het maar zijn kan: er komen waarschijnlijk weer allerlei projecten en initiatieven langs die vragen om inzet en ik zou daar heel graag ja op zeggen. Dat lukt alleen als ik daar wat ruimte voor heb en crowdfunding is de kans om samen die ruimte in te nemen. Daardoor kwamen initiatieven als We Gaan Ze Halen, deze PopUpGedachtes, allerlei artistieke installaties en bijdrages tot stand. En elke keer weer is de kale vraag zonder enige garanties voldoende. En elke keer is het weer spannend. Binnenkort een nieuwe ronde, met nieuwe verantwoording van wat er het afgelopen jaar (dat vreemde coronajaar) is gebeurd met de crowdfunding en of het voldoende reden is om weer een jaar mee te gaan.

Aan de ene kant kunnen we nog een hoop leren over delen, aan de andere kant gebeurt het heel veel. Voor ongedocumenteerden in Amsterdam worden er kleine online crowdfundings gedaan, als er even wat meer geld nodig is voor iemand die is uitgezet naar Griekenland en daar met z’n gezin moet zien te overleven, dan kost het soms maar een paar uur om duizenden euro’s op tafel te leggen. Al die vrijwilligersorganisaties met hun donaties draaien op burgers die domweg doneren wat ze kunnen. De ene keer is dat heel veel, de andere keer is het wat minder in de aandacht en dan is het moeilijker voor de organisaties om overeind te blijven – maar het is er elke keer. Geld, tijd, aandacht.

Er gebeurt al zoveel goeds! En er is nog een hoop te winnen, dat leert deze Syriër mij. Het is essentieel om mezelf te herinneren aan wat bezit is – en wat vertrouwen is. Dat bezit een verantwoordelijkheid voor een ander meebrengt en dat vertrouwen betekent dat als je deelt er ook weer met jou gedeeld wordt als ooit de nood aan de man komt. Daarop vertrouwen creëert vertrouwen. Het was de basis waarop de eerste christelijke gemeentes hun geloof in opstanding, Pasen en de nieuwe wereld vormgaven. Dit staat er vanochtend:

“Er was geen enkele noodlijdende onder hen, omdat allen die landerijen of huizen bezaten, deze verkochten en de opbrengst ervan meebrachten om aan de voeten van de apostelen neer te leggen. Aan ieder werd daarvan uitgedeeld naar zijn behoefte.”

Ze zeggen dat vertrouwen te voet komt en te paard vertrekt en er zijn nogal wat paarden vertrokken het laatste jaar. Hoog tijd om bewust weer stapjes te zetten richting vertrouwen, het hoeft allemaal niet ineens en groots, maar wel mezelf weer stappen in die richting laten zetten. Vertrouwen in de ander, in jezelf, in de toekomst en in de Eeuwige. Dat maakt het leven nou eenmaal zoveel mooier.

Tot zover vanochtend. Een hele goede dinsdag gewenst, morgen weer een nieuwe popupgedachte. Voor nu: vrede gewenst, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.

Deel dit artikel: