De wedstrijd – PopUpGedachte  dinsdag 29 juni 2021

De ene keer is jezelf het bed uitsleuren eenvoudiger dan de andere keer. Toch is er niet zo heel veel keus. De dag is begonnen en zo geldt dat ook voor jou en mij. Beginnen. Heel soms heb je het geluk van een vakantie, een vrije ochtend, een studentenleven – oh, wacht, dat is ook niet meer wat het geweest is. Volgens een van de schrijvers die ik vanochtend lees, is zijn leven een wedstrijd, of beter gezegd: een wedloop en een strijd.

Goede timing wel om midden in een Europees kampioenschap dan te praten over het leven als wedstrijd. In dat geval is het leven van Oranje voor dit jaar in elk geval voorbij. Blijkbaar kun je een wedstrijd ook verliezen en dan lig je eruit. Ook geen onbekend gevoel voor velen. Dat je het spel van het leven verloren hebt en eruit ligt. En dan is jezelf het bed uitslepen op de vroege ochtend nog een heel stuk ingewikkelder, want waarom zou je? De wedstrijd is al verloren.

Dit schrijft Paulus vanchtend: “Dierbare, wat mij betreft, mijn bloed wordt weldra geplengd, het uur van mijn heengaan is nabij. Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop voleind, het geloof bewaard.”

Twee dingen die zo even opvallen. Allereerst zijn er dus meerdere strijden in het leven. Je hebt de goede en je hebt nog een heel aantal fronten waarop je strijd kunt leveren om te winnen. Paulus had de goede gevonden, meent hij. Wat bij mezelf natuurlijk de vraag oplevert, welke strijd ik lever en met wie en waarom eigenlijk in vredesnaam. Ben ik aan het winnen van die ander die ook kunst maakt, boeken schrijft of zich inzet voor de wereld. Zou een absurde strijd zijn, want dat is dus een teamgenoot. Maar hoe vaak gebeurt dat niet, dat je wilt winnen van degene die op je lijkt – omdat het zo essentieel voelt om uniek te zijn of beter dan die ander. Niet per se de handigste strijd – of met Paulus: er is vast een betere strijd te vinden. MIsschien eentje om samen met je evenbeeld op te pakken.

En de goede strijd? Waar vecht die man voor? Allereerst om op z’n pootjes te blijven staan. Dat je niet vroegtijdig uitvalt. Hij heeft de wedloop tot een goed einde gebracht. Vrij essentieel: sommige wedstrijden zijn niet om te winnen, maar moet je zien af te maken om uiteindelijk de medaille te kunnen omhangen. Rustig verdelen van tijd en aandacht en inspanning, want je moet nog even in dit leven.

En Paulus heeft ‘het geloof’  bewaard. Ik hoop dat dit betekent – ik weet het niet zeker – dat hij uiteindelijk niet cynisch is geworden. Trouw gebleven aan zijn waarden, aan het vertrouwen dat hem is meegegeven. Vrij essentiele elementen voor het leven.

Ik hoop dat het uur van heengaan van de meesten van ons nog lang niet komt. Toch boeiend om die vragen dan te stellen. Welke strijd lever ik eigenlijk en met wie en klopt die dan wel? Ga ik dit eigenlijk zo volhouden en bewaar ik het vertrouwen en de waardes wel, die me dierbaar zijn?

Zo even wat overwegende vragen voor een vroege dinsdagochtend. Een hele goede dag gewenst vandaag. En vrede, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.