Wees bescheiden, loop er niet mee te koop, laat uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet, dat is de ware deugdzame aard van degene die het goede doet, toch? Wie ermee te koop loopt, is niet ok. Jezelf op de borst kloppen, duimpjes scoren op Facebook, likes op Insta, het is allemaal te goedkoop. Dus zeggen ze: doe het onzichtbaar.

Vandaag een tegenwicht in de teksten van de dag. Vrij fors tegenwicht ook, al is er reden genoeg om voorgaande serieus te nemen. Wie applaus zoekt voor zijn of haar goede daden, moet heroverwegen of de daden wel om degene gingen aan wie ze zijn gedaan of om zichzelf. Maar andersom geldt niet automatisch dat iedereen die zichtbaar handelt, automatisch applaus zoekt. Misschien zijn er nog wel andere redenen om zichtbaar het goede te doen. Ook al ben je dan kwetsbaar voor kritiek.

Dit staat er vanochtend: “Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven als ze boven op een berg ligt! Men steekt toch ook niet een lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten, maar men plaatst ze op de standaard, zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn. Zo moet ook uw licht stralen voor het oog van de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader verheerlijken die in de hemel is.”

Licht moet nu eenmaal schijnen. En dat trekt de aandacht, het trekt motten en muggen en helpt je om te kunnen lezen en de ander te zien in het donker. Alle reden om zichtbaar te doen wat je geïnspireerd door hoop, geloof of liefde meent dat je te doen staat. Ik besef dat het een dunne lijn is, maar de oproep hier is helder.

Wat is de waarde van zichtbaar maken? Van het delen van je vrijwilligersbaan, van een publieke beweging ter protest tegen klimaat of de behandeling van vluchtelingen, het zichtbaar maken van de inzet voor gerechtigheid of onderlinge zorg of wat dan ook? Het brengt mogelijk een beetje geloof. Er staat ‘dat ze uw vader verheerlijken die in de hemel is’. Of dat het geval is in post-christelijk Europa is maar de vraag, maar het waarderen van een gedachtegoed, van een manier van kijken, van inspiratie en hoop – dat gebeurt zeker. Het brengt een beetje geloof – wat mij betreft niet in de uitgewerkte ideeën van christendom per se, het brengt geloof in de mogelijkheid van een andere manier van leven, een andere manier van denken en dat is waardevol.

Het vrolijke gesprekje tussen een winkelbezoeker en de daklozenkrantverkoper werkt aanstekelijk. Dat is geen show én het is niet verborgen. Het verbindt bezoekers, passanten, de daklozenkrantverkoper en de winkelbezoeker met elkaar. Nooit voor de show, dat is dodelijk. Dat weet je wel. Maar het hoeft ook niet verborgen, juist niet. Omdat het goede doen ook hartstikke besmettelijk kan zijn.

Het is altijd een vraag en soms een verwijt geweest: het zichtbare werk rond vluchtelingen met We Gaan Ze Halen en Walk Of Shame. Het was zomaar voor de buhne en om te deugen en we hebben een hoop geleerd in die tijd over communicatie. Toch kon het niet onzichtbaar, omdat het essentieel was om een publieke stelling in te nemen over prioriteiten in de samenleving en gerechtigheid. Niet met de bedoeling om geprezen te worden, maar om een ander wereldbeeld neer te zetten. Dat iemand uit de rechts-nationalistische kringen op social media riep: waar komen jullie vandaan, bestaan jullie nog? Mensen die ruimte willen voor meer vluchtelingen in Nederland? Hij was werkelijk stomverbaasd. Winst, denk ik dan.

Het gaat er niet om dat je het goed doet, het is soms lastig als je waardering krijgt voor iets zo vanzelfsprekends, maar volgens deze lezing is het zinnig om je daardoor niet maar onzichtbaar te maken. Er is licht nodig en wie weet heb je daarin wat te brengen. Wees zichtbaar.

Tot zover vanochtend, een hele goede dinsdag gewenst. En vrede, en alle goeds

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.

Deel dit artikel: