Daarachter ruist een snelweg. Dat is er ook. Fascinerend hoe intens het verschil is tussen dat wat de natuur aan standaard geluid produceert. En de 21^e eeuwse mens.

De vraag van de dag is: wat je moet doen met gedachten, mensen, ideeën die de status quo bedreigen. Of je nu zelf een houder bent van een dergelijk idee of dat je degene bent die geconfronteerd wordt met een dergelijk idee. Of met een mens met een dergelijk idee. Iemand die zegt dat het anders moet, iets disruptiefs zoals ze in de start-up wereld het met veel pathos steeds weer noemen. Het gooit mogelijk de markt op de kop.

In de economie zijn het de groten die graag de zaak bij het oude willen houden. De taxi-branche versus Uber, de hotelketens versus Airbnb. Een jaar of wat geleden lag mijn sympatie automatisch bij de Ubers en de Airbnb's.

Dat is nu een beetje anders. Nu weet ik het niet meer. Nu zou je de taxi-chauffeur ook gewoon z’n brood gunnen en zie je hoe Airbnb het stadsleven kan vernaggelen. Interessant is dat hoe de bestaande branches ook almachtig waren en protesteerden en zich verzetten tegen de komst van de disruptie. Er was geen kruid tegen gewassen. Wanneer begonnen er mogelijkheden te ontstaan om er wat aan te doen? Toen er misstanden aan het licht kwamen. Verdwijnen de initiatieven dan? Nee, ze worden aan banden gelegd.

Dit is illustratief voor de reis van een idee. Het is niet binnen te houden, het is niet te controleren. Airbnb, Uber, al die initiatieven. Het zijn ideeën, het is een hoop, een dwarse gedachte dat de mens zelf kan doen wat normaal gesproken alleen door de machtigen gereguleerd kon worden. Waarom zou je niet zelf rijden en er een zakcentje aan verdienen, waarom niet zelf een kamer verhuren en hotelbaas spelen. Waarom niet? En het idee kon niet binnengehouden worden, pas daar waar de misstanden aan het licht kwamen, werden mogelijkheden gevonden om het idee enigszins aan banden te leggen.

Zo ontwikkelde zich ook christendom. Disruptie vanaf het begin, een idee van onderop, een totale bypass van alle systemen van politieke en religieuze macht. Niet meer wachten op een Messias, een nieuwe openbaring, een veranderende omstandigheid. Diep geloof dat de nieuwe wereld begonnen is, dat er niets of niemand is te vrezen, dat iedereen welkom is aan boord die er in wil geloven en dat het zaak is om rücksichtlos lief te hebben, te vergeven, dát vorm te geven waar anderen nog van hopen dat het ooit een keer staat te gebeuren. En de religieuze elite probeert het idee, als een vroeg-joodse Uber, in de kiem te smoren. Maar de wijze Gamaliël, bekend met de beperkingen van de zittende macht, zegt dit:

Wat ons geval betreft, zeg ik u: Bemoeit u niet met deze mensen, maar laat ze hun gang gaan. Gaat deze opzet of dit werk van mensen uit, dan zal het op niets uitlopen. Gaat het echter van God uit, dan zult gij hen niet uiteen kunnen slaan; anders zou misschien blijken dat gij tegen God in verzet zijt.' Zij lieten zich door hem overreden.

Als iets goed is, medemenselijk, hemels of eerlijk dan kan het uiteindelijk niet weerstaan worden door wie dan ook. Laat dat in godsnaam een troost zijn voor iedereen die hoop heeft. Laat iedereen die de macht heeft op z’n tellen passen en de beperkingen ervan kennen. Laat iedereen die een idee vormgeeft, beseffen hoe makkelijk de uitwerking weer barsten en scheuren gaat vertonen. Christendom is daar een verschrikkelijk voorbeeld van. Van die barsten en die scheuren. Alle reden om het als een volkomen mislukte start-up aan de dijk te zetten. Het goede is: het idee sterft daarmee niet. De hoop sterft daarmee niet. Het wacht op nieuwe vehikels, nieuwe mensen, want dat wat goed is, medemenselijk, hemels en eerlijk kán niet uitgedoofd worden. Daarom heet het goddelijk. Zo is de belofte. Ook voor vandaag.

Een hele goede vrijdag gewenst. En alvast een goed weekend. Tot maandag, en voor nu; vrede en alle goeds

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.