Goedemorgen en van harte welkom bij de PopUpGedachte, ofwel Lazarus Staat Op. Ik ben Rikko en ik schrijf overwegingen om de dag mee te beginnen.

Zou het moeilijk zijn om aan de ene kant voor je oude omaatje te zorgen en tegelijk voor grote hoeveelheden geld belasting te ontduiken? Ik weet al wel dat het lastig is om met je kinderen op je fiets door rood te rijden. Het is sowieso geen goed idee, dat door rood rijden, maar het wordt zo een gewoonte met de gedachte: Ik kijk zelf wel uit, dat hoeft zo’n licht niet voor me te doen.

Met kinderen op de fiets dus niet meer, want je wilt iets met een goed voorbeeld en er wordt een ander deel van je aangesproken. Dus misschien werkt het ook wel zo met oma en belasting. Je verzorgt dan iemand die in een tijd geleefd heeft, waar solidariteit levens redde. Er zijn verhalen dat mensen bij het ontstaan van AOW het geld dat ze aan het eind van de maand overhielden, terugstuurden. Dat hadden ze niet nodig gehad. Oftewel; er zou een correlatie kunnen zijn tussen zorg en recht. Niet honderd procent, want het lukt ons mentaal vrij goed om verhaaltjes te verzinnen waarmee we ons onrecht goed praten en dan kun je prima ook de zorgende, liefdevolle, oppassende medemens zijn – die ook de kat in het donker knijpt. Toch is het verband interessant: spreek de mens aan op de zorgreflex en zie eens of dat gerechtigheid brengt.

Ik denk eraan omdat in de lezing van vanochtend een soort hoopvolle toekomst wordt geschetst. We lezen die teksten omdat het adventstijd is en dan staan ze dus op de kerkelijke jaarlijst. Deze oude teksten zijn later toegepast op Jezus van Nazareth – met goede redenen vooral. In de tijd dat ze geschreven werden, waren het vooral uitingen van hoop (en hopelijk van vertrouwen). Dit staat er:

Op die dag zullen doven kunnen horen hoe uit een boek wordt voorgelezen, en blinden zullen met eigen ogen zien, bevrijd van duisternis en donkerheid. Dan zullen verdrukten de Heer weer loven, zwakken juichen om de Heilige van Israël. Want het is gedaan met de geweldenaar, voorbij met de spotter. Ieder die op onrecht zint, zal vergaan: wie een ander valse beweringen ontlokt, wie de rechters in de poort wil verstrikken, wie het recht van de rechtvaardige schendt met loze beweringen.

De wonderen van Jezus van Nazareth waar we later in de Bijbelse teksten over lezen, verwijzen hier naar. Het zijn tekenen dat deze ‘dag’ is aangebroken. Het fascinerende vind ik de naadloze overgang tussen blinden die kunnen zien en geweldenaars voor wie het spel uit is, doven zullen horen en het is klaar met iedereen die op onrecht zint. Daar zit een boeiend verband. Als het goede begint, of doorbreekt, gebeuren er misschien wel twee dingen tegelijk. Als de zieke weer mee mag doen, moet het cynisme het veld ruimen. Als de lichamelijk beperkte weer gewoon toegang heeft tot de samenleving, dan wordt de achterbaksheid of het geweld een minder logische optie. Ik voel 'm wel, ik kan het verder niet hard maken.

Als opdracht is het wel een interessant om mee te nemen: het is geen keuzemenu – of zorg of recht. Ze gaan hand in hand. Dat niet de één zegt: ik ben van het verplegen, de politiek laat me koud. Of het verplegen boeit me verder niet, daders moeten gestraft. Als het hand in hand gaat, dan is de zachte en harde kant van de mens in evenwicht. De rechtroeper en de zorgverlener, de activist en de helper. Dat geeft gelaagdheid, geloofwaardigheid en diepgang aan beide zo broodnodige manieren van inzet.

Jezus van Nazareth is er zo een: maximale scherpte naar tijdgenoten die regels in stand houden die de mens onrecht doen, maximaal zorgverlenend naar wie ook maar op z’n pad komt en hoopt, gelooft of vertrouwt dat ie een kans maakt.

Tot zover vanochtend. Op deze vrijdag voor het weekend – een zorgzame én rechtvaardige inzet gewenst en een idem dito behandeling. En vrede natuurlijk, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.