Vandaag gaat het in de lezing over Jezus van Nazareth – en dat is een niet zo gemakkelijk te omarmen personage, in elk geval in zijn tijd. Nu hij niet meer onder ons is in fysieke zin, is het gemakkelijker om een eigen beeld van de rabbi uit Nazareth te maken en dat dan heel oké te vinden. Dat hij een fijne revolutionair was die opkwam voor de armen. Wat helemaal klopt, maar wat moet je dan met al die zinnen waarin hij geloof vraagt – in hemzelf en zich als de enige weg presenteert. Het goede is dat hij weet dat het best wel ingewikkeld is om niet over hem te struikelen. Lees wat er gebeurt als een paar mensen komen vragen of hij nu de beloofde Messias is die komen zou, de revolutionair, de redder van Godswege, het begin van de echte, langverwachte verandering.

'Johannes de Doper heeft ons naar U gestuurd om te vragen: Zijt Gij de Komende, of hebben wij een ander te verwachten?' Op dat ogenblik genas Jezus veel mensen van ziekten, kwalen en boze geesten en schonk een groot aantal blinden het gezicht terug. Hij gaf hun dit antwoord: 'Gaat aan Johannes zeggen wat gij gezien en gehoord hebt: blinden zien en lammen lopen, melaatsen worden gereinigd en doven horen, doden staan op en aan armen wordt de Blijde Boodschap verkondigd. Gelukkig hij die aan Mij geen aanstoot neemt.'

Fascinerend zinnetje toch, dat laatste. Gelukkig die aan mij geen aanstoot neemt. Dat hoef je niet te zeggen als je niet begrip hebt voor het feit dat mensen over jouzelf struikelen. Hij is toch Jezus, de zoon van Jozef, geen machtig koning noch een al te bescheiden figuur, hij trekt mens, maar verliest ze ook allemaal weer en jaagt mensen tegen zich in het harnas. Maar, zegt hij dan, als je verder kunt kijken dan je weerstand tegen mij, of tegen het feit dat een menspersoon de Eeuwige zou kunnen vertegenwoordigen, dan zie je wat er gebeurt. Grote voortekenen, symbolen van een andere orde, een nieuwe wereld die lijkt te beginnen. Denk terug aan je oude teksten, de voorspellingen van de profeten en zie dat ze uitkomen nu. Er begint een andere wereld op een totaal andere manier dan verwacht, maar de tekenen zijn hetzelfde. Kijk verder dan mijn persoon.

Dat is essentiële kost in een tijd waarin er van alles gekleefd is aan Jezus en God en christendom. Kunnen we nog verder kijken dan namen en rugnummers, kunnen gelovigen zich nog anders presenteren dan hameren op namen en rugnummers. Ja, roept er iemand; maar het is in de naam van Jezus dat je gered zult worden, die moet je dan aanroepen. Punt uit. Maar kijk dan, hoe een aanstoot dat is. Niet om wat de man van Nazareth doet, maar omdat het bijna niet te verhapstukken is dat het keerpunt in de wereld in een mens gelegen is. En dan komt er nog bij dat in de naam van die mens er zoveel shit uit is gehaald, dat je er onpasselijk van wordt als je daarbij nadenkt. Dus zalig de mens die daaraan voorbij kan kijken. Prijs ‘m gelukkig. Prijs diegene gelukkig die de tekenen ziet, geloofwaardige tekenen.

Wat voor? Dat er mensen verzoend worden – en dat daar dan de Eeuwige aanwezig is. Dat er hopelozen hoop krijgen en lamgeslagenen weer op hun benen gaan staan, dat er nieuw inzicht in de dof geworden ogen glanst. Kijk daar waar het gebeurt en zalig ben je, als het je lukt om je weerstand tegen de religie die daar dan aan vastzit, kunt parkeren.

Ik vind het een sympathiek zinnetje zo vanochtend: zalig die geen aanstoot neemt. Dat helpt.

Tot zover de popupgedachte van vanochtend. Een hele goede woensdag gewenst vandaag en vrede, en alle goeds.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.