Hoe sta je stevig in het leven? Is dat überhaupt te bereiken? Er hoeft maar iets te gebeuren of je bent ziek, erger nog; geliefden in je omgeving worden ziek. Mensen met burn-outs vallen bij bosjes om, al is het niet meer zo frequent als vroeger. Of niet meer zo verrassend, dat zou ook kunnen en is een minder rooskleurig gegeven.

Hoe sta je stevig? Daar zijn allerlei vrome antwoorden op te geven, die weinig hout snijden. Niet dat per definitie vrome antwoorden geen hout snijden, maar er zijn vrome antwoorden die geen hout snijden. Dan blijkt iemand toch een facade opgehouden te hebben of stiekem ergens een ander verhaal geloofd te hebben dan het ‘vertrouw maar op God’. Mensen die vallen voor geld, voor seks of macht, of een giftige combi van die drie. Het is niet zo vanzelfsprekend dat we stevig staan. Zeker niet nu volgens Rutger Bregman binnen enkele decennia ook nog eens het zeewater om onze voeten spoelt, tenzij je hoog en droog op de Veluwe woont.

Wat creëert stevigheid? Vandaag een dichter in een Psalm die daar vrij uitgesproken over is en ik ben geboeid. Dit staat er:

Wie rechtvaardig is en eerbaar leeft,
in zijn hart geen boze plannen koestert,
geen bedrog pleegt met zijn tong.

wie zijn evenmens geen schade doet
en zijn buren niet te schande zet;
wie de boosdoener veracht,
maar de dienaars van de Heer in ere houdt;

Zijn bezit niet uitleent tegen woeker,
als getuige niet omkoopbaar is.
Wie zich zo gedraagt
zal niet wankelen in eeuwigheid.

Het is nou niet zo dat dit lijstje meteen uit te voeren is, dat je hiermee je burn-out of je ziekte voorkomt, maar het geeft wel een basis. Geen guru’s, geen diëten, geen sportplannen of volg-je-passie aanmoedigingen. Het is een soort leven-uit-één-stuk als basis.

Je hart leren geen boze plannen te smeden. Dat kan effe tijd kosten voor je hart een beetje gedresseerd is, want plannen komen zomaar op. En ze dan niet wegstoppen als ongenode gasten, maar ook niet lekker uitpluizen en voeden omdat het toch maar plánnen zijn, het is niet echt. Laat mij nou lekker, licht haatdragend, dagdromen. Niet doen, zegt de dichter, dat kost je de stevigheid in je leven. Bedrog doet dat ook. Het levert je gewoon te weinig op, laat nou maar. Zet de ander niet te kakken, leen niet uit met pijnlijke rente (ook jij niet Wehkamp, gewoon niet doen, je maakt mensen kapot! - Wie het heeft gemist, check even de journalist die undercover ging bij het postorderbedrijf en er qua hart en ziel zo’n beetje aan onderdoorging. Vanwege de woekerrente, ja -).

En dan staat er dus niet dat zo iemand beloond zal worden. Dat diegene een pluimpje krijgt van de meester of een dikke hemelse kus op zijn bol. Het gevolg is dat je stevig staat. Je zal niet wankelen in eeuwigheid. Dat lijkt me sterk, misschien een dichterlijke overdrijving. Maar het is een mooie, psychologische conclusie.

Wie wat in het donker heeft te verbergen – lelijke plannetjes, je moest eens weten. Een beetje de boel voor de gek houden, zolang niemand er achter komt. Een ander schade doen, die toch niet dat betaald kan zetten – totdat de dag komt dat Karma op de stoep staat. En dan die uitleen tegen veel te hoge bedragen. Je weet dat op een dag een journalist undercover in je belcentrum zit en dan hang je. Zelfs als de ontmaskering of de payback niet gebeurt wéét je dat het kan gebeuren, ergens in je achterhoofd. En dat maakt het leven vervloekte onzeker. Vraag het maar aan al die gewelddadige machthebbers die argwaan in hun blikken iedere vorm van protest of tegenstrubbeling de kop in moeten drukken. Omdat ze niet zo stevig staan, daarom.

Een eenvoudig en helder inzicht over grond onder je voeten op deze woensdagochtend. Eenvoudig in z’n idee, maar nog niet in z’n uitvoering. Zeker niet voor mensen, bedrijven of bewegingen met enige macht en invloed. Maar zinnig wel, als focus. In al z'n eenvoud.

Tot zover vandaag, Meer PopUpGedachtes te vinden op lazarusstaatop.nl en voor nu: vrede, en alle goeds

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.

Deel dit artikel: