Ik zag het aan de grenzen van Europa. Hoe vertieft moeilijk het kan zijn om nieuwe moed te vinden. Mensen die gevlucht waren voor oorlog, armoede of uitzichtloosheid en hoopten in Europa te kunnen bouwen aan een nieuw bestaan, onderdeel uit te maken van die Europese samenleving. Maar voor het zover was, moesten ze de grenzen over zien te steken en die zijn in Europa zeer zwaar bewaakt. Ze werden mishandeld of vernederd, soms slechts tegengehouden om dan vervolgens in kampen en in bossen en lege gebouwen weer moed of geld te verzamelen, meestal beide, om weer een poging te wagen. Dat is de realiteit van Europa’s buitengrenzen vandaag en steeds is er weer nieuwe moed nodig. In het geval van deze mannen, vrouwen en kinderen is het de moed der wanhoop, simpelweg niet voor of achteruit kunnen, dus dan maar vooruit weer proberen. In het geval van mensen als jij en ik, met een paspoort en relatief comfort, zijn er andere vragen. Soms mentaal net zo nijpend, soms niet meer dan een luxe probleem – maar ook dan: hoe vind je nieuwe moed.

Ik lees vandaag een fragment uit een psalm:

'U prijs ik om uw goedheid en trouw,
want uw belofte hebt Gij mateloos vervuld.
Wanneer ik tot U riep hebt Gij mij steeds verhoord,
Gij hebt mij altijd nieuwe moed gegeven.'

Dit is de ervaring van de psalmdichter, psalm nummer 138, vanochtend. Hij riep het uit, tot de Eeuwige, en er werd niet per se al te veel opgelost, het ging niet opeens van een leien dakje, hij werd niet gered uit allerlei gevaar: hij kreeg nieuwe moed. Dat is het dan. En precies wat we dagelijks zoeken. Blijkbaar is er voor de dichter niet veel meer nodig dan de vraag. Geef me in godsnaam weer nieuwe moed.

Het is blijkbaar het werk van de Eeuwige: moed geven. Dat is bij deze dichter steeds het antwoord op de roep, de wanhoop, de frustratie, de eenzaamheid of wat hem ook het leven zo ingewikkeld maakt. Nieuwe moed. Het is een mooie focus ook, elke keer als ik wil dat de wereld anders is, dat een project loopt, dat mensen zich anders gedragen, dat … Als ik dan stilletjes voor mezelf het uitroep of er zelfs voor op de knieën ga – dat ik mijn aandacht verleg: van de oplossing naar het verkrijgen van nieuwe moed om weer het dilemma aan te gaan.

Vragen of bidden om nieuwe moed. Waarom niet? Of je nou gelooft of niet, die moed hebben we allemaal nodig en de Eeuwige schijnt het in grote voorraad te beheren, aldus de dichter. Moed is keihard nodig om volwassen te worden en de keuzes te maken die nodig zijn. Lef, het enkelvoud van leven, om in omgekeerde volgorde met Loesje te spreken.

Nieuwe moed gewenst – en tot zover dan de PopUpGedachte van vandaag. En natuurlijk vrede, en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.