Nick, zelfs als mensen je naam niet kennen, kennen ze je toch als ‘de man zonder armen en benen’. Iedereen kent jou, maar wat weet jij eigenlijk van Nederland?
“Ha! Het is een mooi land en de mensen zijn aardig. Dat vertellen al mijn vrienden die er ooit geweest zijn tenminste. Ze raden me al een tijdje aan om er heen te gaan. Ik ben tot nu toe in 55 landen geweest en heb een uitnodiging vanuit nog eens 100 landen gehad. Ik wil graag een aantal principes en waarden met jullie delen en jullie inspireren.”

Wat voor waarden en principes?
“Geloof en gezin zijn belangrijk voor me. Geloof is voor mij niet alleen een inspiratie, maar ook een houvast. Het helpt mij om te weten dat er een hogere macht en een hemel is. Ik kan niet op deze manier over mijn geloof in God vertellen als ik geen actief geloof heb. Geen ritueel of religie, maar een actief gebedsleven.

Ik bid dagelijks, lees uit de Bijbel en luister muziek als Hillsong, Michael W. Smith en Amy Grant. Verschillende stijlen en artiesten, maar de muziek uit de jaren ’80 heeft een speciale plek in mijn hart. Dit geloof en mijn familie zijn de belangrijkste dingen voor mij op aarde. Ik hou van mijn vrouw Kanae. Zij is half Japans, half Mexicaans. Ik ben een volbloed Serviër die geboren werd in Australië en nu in Californië leeft. We hebben twee zoontjes.”

Hoe uitgesproken geef je je geloof een plek op plaatsen waar dat niet vanzelfsprekend is?
“Ik wil niet alleen maar praten met mensen die over mijn geloofsleven willen horen. Ik wil die mensen bereiken die nog nooit een geloof in God hebben gehad. Dat brengt mij op andere plaatsen; zoals het National Achievers Congress. Daar preek ik niet, maar praat ik meer over de principes, normen en waarden die mij hebben geholpen.  Ik noem dan wel mijn geloof als houvast en inspiratie. Ik ben niet snel geïntimideerd door de reputatie van een plek of van anderen. Ik heb tot nu toe in mijn leven dertien presidenten ontmoet en acht regeringen mogen toespreken. Ik krijg soms kritiek om de plekken waar ik spreek, maar het draait niet om het podium of om de personen met wie ik het deel. Het draait om het publiek waarvoor ik spreek. Ik doe het voor hen.”

Je reist de wereld rond, acteert in films, bent spreker... Toen jij opgroeide, zal je vast verlangd hebben naar een zo ‘normaal’ mogelijk leven. Nu ziet je leven er verre van normaal uit!
“Dat klopt. Ik had als kind niet kunnen dromen dat ik een spreker zou worden die de wereld over zou reizen, dat ik zou trouwen en een vader zou worden. Daarom zeg ik altijd dat je nooit weet wat er van de scherven in je leven terechtkomt als je die scherven geen kans geeft. Veel mensen geven de zoektocht naar hoop op omdat het niet makkelijk gaat. Maar het is het waard. Ik denk niet dat mijn verhaal zoveel specialer is dan dat van anderen. Het gaat erom dat je gehoorzaam bent aan wat God voor je in petto heeft.”

In hoeverre wordt jouw leven bepaald door ambitie? Streef je het allemaal na? Of heb je de indruk dat dit alles je overkomt en je met de stroom meegaat?
“Dat laatste. Ik heb vroeger nooit ambitie gehad, anders dan spreker worden. Dat was een duidelijke visie die ik op mijn hart kreeg toen ik 19 was. Schrijven en acteren zijn er later bij gekomen. Ik denk dat als je trouw bent aan wat je hebt en weet, er veel meer op je pad komt. Voor mij staat de komende periode in het teken van planning en een paar nieuwe projecten. Zoals hoe ik een betere echtgenoot en vader kan zijn. Hoe kan ik zoveel mogelijk bij mijn gezin zijn met het drukke schema dat ik heb? Ik ga meewerken aan een televisie talkshow, heb een filmmaatschappij opgericht en zal meer gaan acteren. Dit zijn geen doelen die voor mij een ambitie zijn. Mijn ambitie is het bereiken van de wereld met een positieve, hoopvolle boodschap. Mijn ambitie is om geloof in daden om te zetten. Ik geloof bijvoorbeeld echt dat we honger in de wereld uit kunnen roeien. Dit is de generatie die dat zal doen en ik wil daarin een schakel zijn door jongeren aan te moedigen. Daarnaast willen we met mijn organisatie helpen moderne slavernij te stoppen. Dit zijn doelen waar ik in geloof.”

Dat ik schoenen in mijn kast heb staan, is een daad van geloof

Heb je jezelf definitief neergelegd bij jouw fysieke situatie of geloof je nog in een wonder?
“Weet je, ik heb nog steeds een stel schoenen, kleding met lange mouwen en pijpen en een polshorloge in de kast liggen. Voor het geval God een wonder doet en me armen en benen geeft. Sommige mensen denken dat ik dat vertel omwille van de kracht van het verhaal, maar ik heb met eigen ogen wonderen gezien. Ik heb blinden ziend zien worden, ik heb lammen zien lopen, doven die weer konden horen... Letterlijk waar ik bij stond. Ik heb het bovennatuurlijke gezien dus niemand kan mij er van overtuigen dat het niet bestaat.
Mijn acceptatie van mezelf kwam pas echt als tiener, toen ik mijn leven overgaf aan Jezus. Toen bad ik: ‘God, ik wil Uw plan voor mijn leven. Of dat nu betekent dat ik zal blijven zoals ik nu ben of dat ik van U mag getuigen en toch armen en benen krijg.’ Dat ik nu schoenen in mijn kast heb staan, is een daad van geloof, al denk ik er vandaag de dag niet veel aan. Ik weet dat ik geen armen en benen nodig heb. Ik heb alleen Hem nodig. Maar als het ooit zo ver komt dat ik armen en benen krijg, dan is rennen het eerste wat ik met mijn benen zal doen en mijn vrouw en kinderen oppakken het eerste wat ik met mijn armen zal doen.”

Wanneer heb je God het dichtstbij ervaren?
“Toen ik Hem in mijn leven vroeg en Hem vroeg om mij te helpen Hem te verhogen. Dat was een geweldige ervaring, om echt vrede, liefde en Zijn aanwezigheid te voelen. Sindsdien heb ik Hem vaker ervaren, maar ik geloof wel dat ‘geloven’ niet zozeer om voelen en zien draait.”

Lees ook een eerder interview met Nick uit Visie