Jarenlang gaf Nieske les in het basisonderwijs. Toen hun jongste pleegkind kwam, is ze gestopt met werken en begon ze vrijwel direct met schrijven. In haar nieuwe boek Maar ik vertrouw op U word je aan de hand van thema’s als angst, loslaten, stilstaan bij verlies en vertrouwen op God uitgenodigd om tijdens het lezen met je eigen verhaal in te stappen en te verwerken. Aan het eind van elk hoofdstuk wordt je gevraagd om aan de hand van een aantal vragen een brief aan God te schrijven.

Wat was de aanleiding om dit boek te schrijven?
“Schrijven is voor mij altijd al een manier geweest om dingen los te laten en te verwerken. In 2019 kreeg ik onverwachts een ernstige vorm van kanker. Dat was een heel heftige diagnose en er volgde ook een heel heftig behandelplan. Ik heb een operatie van twaalf uur gehad. Daarna moest is ik een chemotraject in dat in totaal achttien weken heeft geduurd.

Het is soms net alsof ik het boek van een ander lees.

Toen ik net klaar was met het chemotraject, ging ik mijn herstelfase in. In die tijd heb ik het boek geschreven. Ieder hoofdstuk is geschreven vanuit de ervaring die ik toen had. Ik heb het boek de afgelopen periode nog een keer gelezen en het is soms net alsof ik het boek van een ander lees. Ik zou het niet opnieuw op deze manier kunnen schrijven. Ik heb het echt vanuit die diepte, de ervaring van die fase geschreven, ik zou het nu nooit meer in deze woorden kunnen vatten.”

Waarom heb je het boek ‘Maar ik vertrouw op U’ genoemd?
“In de titel staat het woordje ‘maar’, is je dat opgevallen? Ik vind dat heel belangrijk, ik had het boekje ook ‘Ik vertrouw op U’ kunnen noemen. Het woordje ‘maar’ wijst naar alle omstandigheden die het zo moeilijk maken om op Hem te vertrouwen. Voor iedereen kan dat anders zijn. Er zijn zoveel situaties in onze levens waarin we het niet weten, niet kunnen, niet snappen en niet meer in handen kunnen houden. Maar: ‘ondanks alles’ vertrouwen we op U!

Het zinnetje ‘Maar ik vertrouw op U’ zie je ook heel vaak in de Psalmen terug. Dat is ook wel iets wat ik zelf geleerd heb: het hardop uit te spreken of te roepen. Ik denk dat het echt een uitroep is die we hardop mogen uitspreken tegenover God, ook als je het niet voelt!

Op de voorkant van het boek staan twee Vergeet-mij-nietjes. Een vriendin van mij heeft die foto gemaakt. Voor mij staan die bloemetjes voor twee dingen symbool: God zegt tegen mij: ‘Vergeet Mij niet’, en tegelijk is het ook een gebed van mij naar God toe: ‘Vergeet mij niet!’. Ik heb dat niet expliciet in het boek genoemd, maar er zit wel echt een diepe betekenis achter.”

Hoe vond je het om het boek te schrijven?
“Het was een heel gekke periode om mijn boek te schrijven. Ik heb Maar ik vertrouw op U geschreven toen iedereen thuis was door corona. Ik zat dan aan tafel naast mijn kinderen die hun schoolwerk deden en ondertussen zat ik achter mijn laptop aan het boek te werken.

Ik heb dit boek echt met blijdschap, maar ook met tranen geschreven.

Het schrijven van dit boek had twee kanten. Aan de ene kant werd ik er zelf door versterkt; wat ik schreef, had ik zelf ook nodig. Het is niet zo dat ik de vreugde en het vertrouwen in handen had. Doordat ik alle moeilijkheden aan het papier toevertrouwde en erover schreef, was het een zegen voor mezelf. Aan de andere kant was het ook heel intens om het allemaal nog een keer te beleven. De persoonlijke stukjes die ik door het verhaal heen gevlochten heb, die gaan echt met tranen gepaard. Ik heb dit boek echt met blijdschap, maar ook met tranen geschreven.”

Hoe heeft het schrijven van dit boek jouw geloof veranderd?
“Het geloof is voor mij echt een rode draad die door mijn leven heenloopt. God is altijd aanwezig. God is naast mij, voor mij, achter mij, in mij en zo ervaar ik Hem ook. Mijn ziekteperiode heeft mijn geleerd dat ik Hem kan vertrouwen in alle omstandigheden van het leven. Ik had voor veel dingen angst, ook voordat ik ziek werd. Ik kende God toen wel, maar ik denk dat ik Hem niet volledig vertrouwde en zelf de controle wilde hebben over allerlei soorten situaties. En daar was ik altijd mee aan het vechten: ik wilde de controle hebben, ik had het niet en daardoor raakte ik weer in paniek.

God geeft je in het lijden wat je nodig hebt

Door mijn ziekzijn heb ik geleerd om de controle los te laten. Ik besefte dat ik geen controle over mijn leven heb. Als wij de controle of de kramp loslaten, gebeurt er helemaal niks. Want God heeft die in zijn handen. God heeft de controle en dat is goed.

Ik hoop dat dit boek gelovige vrouwen zal helpen om God te vertrouwen, juist in de gebrokenheid van het leven. Hoe graag we ook de controle hebben, de realiteit is dat we ons leven niet in de hand hebben. Elke dag hebben we te maken met de gebrokenheid van het leven. Elke dag als ik stille tijd houd, dan bid ik dat het boek een bemoediging mag zijn voor de vrouwen die het lezen.”

Ben je wel eens boos geweest op God?
“Nee, ik heb nooit gedacht ‘waarom ik?’. Want waarom ik niet? Er zijn zoveel mensen die op wat voor manier dan ook lijden. Ik weet me gezegend in ontzettend veel dingen. Dit is op onze weg gekomen. Ik weet misschien niet waarom, maar ik weet wel dat God er elke dag bij is (geweest). Ik heb echt ervaren dat God je in het lijden geeft wat je nodig hebt. Ik heb nooit een gevoel van boosheid gehad, maar wel veel vragen. Ik heb al mijn verdriet, zorgen en angst naar Hem uitgeroepen. Hij heeft mij rust en vrede gegeven en daar ben ik heel dankbaar voor.”

Het boek ‘Maar ik vertrouw op U’ kan ze bestellen op Nieskes eigen site: www.nieskeselles.nl

Lees ook: 7 boekentips voor 2021