Het nemen van een huisdier is een flinke taak: je moet het hok verschonen, voer klaarzetten en een hond moet dagelijks uitgelaten worden. Saskia benoemt dat het belangrijk is om je te realiseren dat dat niet alleen voor het eerste jaar geldt. “Huisdieren blijven gelukkig normaliter lang bij ons. Honden kunnen vijftien jaar worden en katten soms wel twintig. Vraag jezelf dus van tevoren af: wil ik die verantwoordelijkheid zo lang aangaan?” 

Doordachte keuze

Als je een huisdier wilt, is het belangrijk om te kiezen voor een dier dat goed bij je past. “Op de site van de Dierenbescherming staat een Dier & Mens Wijzer, daar kun je een test doen om te zien of je geschikt bent voor een bepaald dier. Je kunt je vast voorstellen dat een kip geen goede match is als je in een appartement met een klein balkon woont, maar een kat misschien wel.”

De gevolgen van een ondoordachte keuze zien de medewerkers van een asiel vaak bij dieren die worden teruggebracht. “De laatste twee jaar merken we bijvoorbeeld dat veel mensen hun konijn terugbrengen naar het asiel. Dan hebben ze zich ontzettend verkeken op wat een konijn nodig heeft, zoals een speelmaatje en een groot hok. Als ze dat niet hebben, kunnen konijnen  aan kabels gaan knabbelen of mensen bijten.”

Gelukkig zorgt nieuw beleid in de asiels ervoor dat er al een stuk minder dieren terugkomen dan voorheen. “In het verleden was het zo dat je een asiel kon binnenstappen en een dier kon uitkiezen dat je aansprak. Toen kwam ruim zeventig procent van de dieren terug. Nu werken we alleen op afspraak en gaan we eerst in gesprek, bijvoorbeeld over je woonsituatie. Sinds we dat doen, komt nog maar minder dan tien procent van de dieren terug.” Niet iedereen is blij met de nieuwe regels. “Mensen vinden dat soms niet leuk, die willen met een mandje naar het asiel kunnen en binnen een half uur met een kat terugkomen.”

Waar moet je rekening mee houden?

Saskia geeft een aantal tips om ervoor te zorgen dat je een weloverwogen keuze maakt bij het nemen van een huisdier: “Realiseer je vooraf hoe lang een dier bij je kan blijven. Wil je die commitment voor zoveel jaren aangaan? Lees je van tevoren in in wat een dier nodig heeft. Ga bij het kiezen niet alleen op het uiterlijk af, maar kijk ook vooral naar het karakter. Misschien vind je een bepaald hondenras heel mooi, maar past het helemaal niet bij je leefsituatie.”

Ook is het goed om als ouder na te denken voor je toegeeft aan de smeekbeden van je kind. “Zeker als je jonge kinderen hebt, moet je je realiseren dat jij als ouder honderd procent verantwoordelijk bent voor de zorg voor een dier. Op het moment dat je instemt, moet je er als gezin allemaal achter staan dat dat dier er komt. Een kind van vier kan nu eenmaal niet de verantwoordelijkheid nemen voor het schoonmaken van het hok. Oudere kinderen kunnen misschien wel meehelpen, maar als er een kostbare dierenartsrekening betaald moet worden of een oppas voor tijdens je vakantie moet worden geregeld, komt dat toch bij de ouders neer.”

Tweede kans

Als je er goed over hebt nagedacht, raadt Saskia zeker aan om een dier uit het asiel te adopteren. “Je biedt dieren een tweede kans. Ze zijn misschien wel op straat gezet en hebben daar moeten overleven. Die dieren willen maar één ding, en dat is een fijn thuis vinden bij een nieuwe eigenaar.” Het kan wel voorkomen dat een dier dat je uit het asiel haalt vanuit een moeilijke situatie komt. Daarom is het goed om eerst te vragen naar het verleden en karakter. Heeft het dier bijvoorbeeld moeite met kinderen of met andere dieren? Dat is fijn om te weten voor je het adopteert.

Verder zijn er ook andere manieren om als dierenvriend te zorgen voor viervoetige vrienden. “Op dierendag denken we vooral aan onze huisdieren en kopen we misschien een mooie nieuwe krabpaal voor de kat, maar denk ook eens aan de dieren die in het wild leven. Zo kun je bijvoorbeeld kattenbrokjes neerzetten voor de egeltjes in de tuin. Die zijn misschien iets minder knuffelig, maar het is net zo belangrijk dat daar ook aan gedacht wordt.”