We werken nu zo’n vijf jaar samen, en in die tijd hebben we een bijzondere band opgebouwd. In het begin dacht ik soms: waar gaat ze nu weer heen met haar vragen? Maar inmiddels weet ik dat haar intuïtie goud waard is. Ze heeft me geleerd om het plan los te laten en mee te bewegen. Gasten reageren vaak anders dan verwacht, en Marleen weet dat perfect op te vangen. Ze is een meester in het creëren van een veilige sfeer waarin alles bespreekbaar is. 

Onderweg in de auto naar opnames praten we over van alles. Van vriendschappen en relaties tot – ja echt – onze blaasontstekingen. Niets is te gek. Het voelt soms alsof ze een oudere zus voor me is. Haar mantra, ‘alles mag er zijn’, zie je terug in wat ze doet. 

Tijdens haar tweede zwangerschap had Marleen het zwaar door extreme misselijkheid, maar toch bleef ze Ik mis je presenteren. Ik zag van dichtbij hoe dat haar uitputte, maar ook hoe ze zichzelf opnieuw uitvond na de geboorte van haar tweede kind. Er kwam een nieuwe volwassenheid in haar vraagstelling en hoe ze gasten benaderde. Ze kwam sneller tot de kern, zonder haar warme en intuïtieve stijl te verliezen.

Ze geeft haar geloof een unieke, persoonlijke invulling

Overal waar koekjes of chocolade staat, zie je Marleen in de buurt. Maar haar grootste guilty pleasure is duidelijk McDonald’s. Als we een lange draaidag hebben gehad in een van de uithoeken van Nederland, wil ze altijd een frietje halen. Dat vind ik prima. Voor haar zijn de draaidagen een uitje, want zodra ze thuiskomt, is ze gewoon weer moeder van een jong gezin. Ze doet dat toegewijd, maar ik weet dat haar werk haar ook helpt zichzelf te blijven ontwikkelen. Ze zou niet zonder kunnen. 

Wat me misschien wel het meest inspireert, is haar eigenheid. Ze komt uit een conservatief milieu en heeft haar eigen weg gevonden, los van de strenge normen waarmee ze opgroeide. Ze heeft die zoektocht omarmd, en geeft haar geloof een unieke, persoonlijke invulling. Het is die ruimte voor creativiteit en diepgang die haar zo bijzonder maakt.

Marleen is iemand zonder vooroordelen. Ze luistert met oprechte interesse, of dat nu naar gasten is of naar mij. Ze heeft een hekel aan taboes en schroomt niet om heilige huisjes omver te gooien. Het is precies die houding die haar tot zo’n fijne collega én prettig mens maakt.”

Tekst: Maarten Nota