Musical Ruth

“We hebben elkaar vier jaar geleden ontmoet via de kerk. We zouden in de kerk de musical Ruth spelen en ik had wel zin om mee te doen. Maar wie zou ik meevragen? Ik besloot Dieuwke te vragen. Met haar als Ruth en mij als Orpa zijn we begonnen met instuderen. We zijn het bijbelverhaal ingedoken. Dieuwke is ook echt een Ruth: volgzaam en trouw. Onze vriendschap is diep gegroeid tijdens het maken van die musical. Vervolgens heb ik haar meegevraagd naar Eva’s Vriendinnenweekend, daar zijn we inmiddels verslaafd aan geraakt!”

Koffie en gebed

“Toen mijn dochter vier maanden was, ging het niet goed met haar. Ik hoorde een raar geluid door de babyfoon en rende naar boven. Ze lag te stikken in haar bedje. Na onderzoek bleek dat ze zich steeds verslikte. Ik wist dat er iets aan de hand was en dan was het heel frustrerend als artsen niet luisterden. Het was zo’n zwarte, zware periode. Ik kon toen altijd bij Dieuwke terecht. Ze bleef zo rustig, ze was er voor me met een simpel kopje koffie en een luisterend oor. En ze bad voor mij en mijn dochter. Ze stond altijd voor mij klaar en dat gaf mij weer kracht.”

‘Dieuwke stond voor mij klaar en dat gaf mij kracht’

“Toen we als gemeente in een ingewikkelde periode zaten, heb ik samen met een aantal anderen de kerk verlaten. Dat was wel een hele nare periode. Dieuwke vertelde ook dat ze mij wel miste in de kerk. Het deed pijn, maar gelukkig is het wel bespreekbaar. Ik heb mijn plekje ergens anders gevonden en ben dankbaar dat zij daar nog wel haar plekje heeft.”

Toekomstige Eva-vriendinnen

“Onze jongste dochters, Tess (3) en Ilja (4), zijn ook vriendinnen, dat is heel gezellig. Als Ilja en ik naar Dieuwke en Tess gaan, gaan we echt naar ‘onze’ vriendinnen toe. We doen heel vaak met z’n allen een Hema-ontbijtje. Dieuwkes oudste zoon Milan (6) en mijn oudste dochter Lana (6) zitten ook bij elkaar in de klas. Laatst kwam Milan op voor Lana, dat was zo mooi om te horen. Een tijdje terug gingen we ook nog gezellig aardbeien plukken met z’n zessen. De kinderen lekker spelen en wij een kop koffie, heerlijk.”

‘God is onze grootste drijfveer’

“Later ging ik aan de slag bij het Leger des Heils. Ook daar maakte ik iets heftigs mee. Er kwam een man in een drugs-gerelateerde psychose. Ik ben toen snel naar de wc gegaan en heb zonder verdere context Dieuwke geappt: ‘Je moet bidden’. Toen ik terugkwam bij de man, zakte zijn boosheid weg.”

‘Gebed is wat onze vriendschap zo bijzonder maakt’

“Als Dieuwke om gebed vraagt, ga ik natuurlijk ook meteen bidden. Onze grootste passie is God, Hij is onze grootste drijfveer. Gebed is wat onze vriendschap zo bijzonder maakt. Ook juist het danken voor de dingen die gebeuren. We gaan ook altijd samen naar Opwekking. Onze mannen houden minder van zo’n festival, dus we gaan met z’n tweetjes. We nemen de caravan van Dieuwkes ouders mee en genieten dan zo intens. We lachen veel, maar kunnen ook samen bidden tijdens de moeilijke momenten. Tijdens een eerder Eva’s Vriendinnenweekend wilden we even ons hoofd legen en alles van thuis achter ons laten. Buiten stormde het. Tijdens het programma zijn we even stiekem naar het strand gegaan, toen stonden we letterlijk samen in de storm.”

Godsgeschenk

“Dieuwke is mijn parel uit de hemel, ze is zo’n schat. Dan kom je thuis en ligt er ineens een bloemetje bij de deur. Of dan stuurt ze weer een lief appje. En dat doet ze voor zoveel anderen. Ze vraagt nooit iets voor zichzelf. Ze verdient het zo om in het zonnetje gezet te worden. Ze is letterlijk een Godgeschenk.”

“Ik wil graag aan haar meegeven dat ze waardevol, kostbaar en geliefd is. Ze is heel kostbaar om wie ze is, heel waardevol om de dingen die ze doet en dat samen maakt haar zo ontzettend geliefd. Ik ben heel dankbaar met haar als vriendin.”

Lees ook: Gerda ontdekte door haar vriendinnen dat ze God nodig heeft