Niet dat het verhaal zo lief begint trouwens. Vooral in de eerste helft wordt er venijnig geruzied. Hoofdpersoon Ricki is een vrouw van rond de 60 die haar gezin zo’n 25 jaar eerder verliet om rockzangeres te worden in Los Angeles. Wanneer ze bericht krijgt dat haar dochter depressief is en in scheiding ligt, besluit ze tijdelijk terug te keren naar haar oude woonplaats. En dan vinden er wat knetterende confrontaties plaats.

Veelzijdige actrice

Een hoofdpersoon als Ricki – oudere vrouw, niet succesvol, uitgesproken Republikein – tref je niet vaak aan in Hollywoodfilms. Haar droom om door te breken, is nooit uitgekomen; overdag werkt ze als caissière in een supermarkt en ’s avonds speelt ze al jaren in de huisband van een buurtcafé. Vanaf het podium beklaagt ze zich over linkse politiek en man-vrouwkwesties. Al te sympathiek komt ze niet over, wel realistisch. Ze wordt ook heel geloofwaardig gespeeld door Meryl Streep, die maar weer bewijst wat een veelzijdige actrice ze is. (Leuk weetje: de actrice die Ricki’s dochter speelt, Mamie Gummer, is ook werkelijk de dochter van Streep.)

• Lees ook: Inspirerende kindervriend in ‘A Beautiful Day in the Neighborhood’

Ricki and the Flash is de laatste speelfilm van regisseur Jonathan Demme, die in 2017 overleed. Demme is vooral bekend van de griezelklassieker The Silence of the Lambs (1991), maar maakte ook het bescheiden drama Rachel Getting Married (2008), waar deze film raakvlakken mee heeft. Beide verhalen draaien om familieleden die elkaar ernstig hebben bezeerd, maar zich ten slotte met elkaar verzoenen.

De manier waarop dat gebeurt in Ricki and the Flash is misschien wat oppervlakkig, maar toch ook ontroerend. Het blijft een mooie boodschap: dat liefde in staat is om conflicten, frustraties en botsende levensvisies te overstijgen. En blijkbaar kan een goed rocknummer op z’n tijd ook wonderen doen.

Bekijk de trailer van 'Ricki and the Flash'