“Ik heb PCOS. Naast het vaak uitblijven van een zwangerschap, is overgewicht één van de veel voorkomende symptomen van PCOS (Nanja vertelt meer over haar PCOS in dit artikel). Nadat ik, na een jarenlange weg van hormoonbehandelingen, onze dochter Anne-Lyn (7) had gekregen, kwam ik enorm veel aan. Ik had, mede doordat ik borstvoeding gaf, doorlopend een enorm hongergevoel. Zonder enige rem ben ik gaan eten en binnen korte tijd zaten alle kilo's, die ik voor de zwangerschap van Anne-Lyn was kwijtgeraakt, er weer aan.

Omdat wij graag een tweede kindje wilden, moest ik opnieuw afvallen. Net toen ik voldoende was afgevallen om in aanmerking te komen voor de hormoonbehandelingen, stortte ik in. Ik had zoveel onverwerkt verdriet van de miskramen die ik had gehad, tijdens de periode dat ik onder behandeling van een gynaecoloog liep, dat ik er even helemaal doorheen zat. Er ging een knop bij mij om en ik verviel in vreselijke vreetbuien. De kilo’s vlogen eraan.

Ik walgde van mijzelf en kon niet meer in de spiegel kijken

Dit bleef echter niet zonder gevolgen, want Nanja kwam zoveel aan dat haar gezondheid gevaar liep. Toen Nanja 150 kilo woog, drong het tot haar door dat er wat moest gebeuren als zij haar dochter nog oud wilde zien worden. “Ik kroop steeds verder in mijn schulp en was erg naar binnen gericht, omdat ik mij zo schaamde voor mijn uiterlijk. Als ik een afdelingsvergadering van mijn werk had (ik ben verpleegkundige op de afdeling oncologie) dan lag ik drie nachten wakker omdat ik mij er zo druk over maakte dat ik in mijn eigen kleding zou moeten komen en iedereen zou zien hoe dik ik was.

Straatvrees

Maar zelfs mijn werkkleding kon mijn omvang niet langer verbergen, want op een gegeven moment gingen ze op mijn werk over op andere uniformen. Ik had denk ik wel vijf keer XL, dus mijn maat hadden ze niet. Ik moest mij elke keer in een veel te klein uniform hijsen en vond het steeds erger om te gaan werken. En dat terwijl ik mijn werk al jaren met veel liefde en plezier had gedaan.

Ik was alleen nog maar bezig met mijn uiterlijk en werd steeds onzekerder. Het liefst bleef ik binnen en ik durfde niet meer in de spiegel te kijken. Ik walgde gewoon van mezelf. Als ik foto's van die tijd zie, raakt het mij diep. Ik voel opnieuw de pijn en de eenzaamheid. Nee, ik was natuurlijk niet écht eenzaam, want de mensen om mij heen waren er altijd voor mij en zijn van mij blijven houden zoals ik was, maar ik sloot mij voor alles en iedereen af en hield niet meer van mezelf. Later kwam uit psychologische testen naar voren dat ik straatvrees had ontwikkeld.”

Maagverkleining

In het belang van Nanja`s geestelijke en lichamelijk gezondheid wordt besloten om een maagverkleining te doen.

“Na de maagverkleining ging het elke dag een beetje beter. De kilo’s vlogen er vanzelf af, doordat ik alleen nog maar kleine beetjes kon eten. Op mijn zwaarst woog ik 150 kilo. Het is bijna drie jaar geleden dat ik de maagverkleining heb ondergaan en in totaal ben ik inmiddels 87 kilo afgevallen! Mijn leven is compleet veranderd. Ik word niet langer meer beheerst door mijn gewicht. Ik hoef niet meer op zoek naar kleding in maat 60, maar kan opeens in alle winkels slagen voor leuke kleding. Jarenlang was er maar één soort jurk waar ik in paste en kon ik alleen maar een andere kleur of een ander design kiezen. Ik vond het een vreselijke jurk en voelde mij er afschuwelijk in, maar was allang blij dat ik iets had om aan te trekken. Ik heb wat kleren gekocht in de afgelopen drie jaren. Vooral het eerste jaar was duur, want ik moest elke zes weken een compleet nieuwe garderobe aanschaffen.”

Ik voel mij een ander mens

Naast de opzienbarende gedaanteverandering heeft Nanja’s lange stijl haar plaatsgemaakt voor een kort krullend kapsel.“Ik had heel lang haar, maar toen ik ging afvallen, ging mijn haar erg uitvallen. Hele plukken kwamen los. Op een gegeven moment heb ik het tot op mijn schouders laten knippen, maar ik merkte dat er iets onder mijn haren begon te bobbelen. Wat bleek: er groeide nieuw haar onder mijn oude haar. Ik kon er niks meer mee en besloot naar de kapper te gaan en vroeg of al mijn oude haar weggeknipt kon worden. Ik zag gewoon voor mijn ogen de krullen erin springen, heel bizar. Dus naast dat ik 87 kilo ben afgevallen, heb ik ook andere haren gekregen. Mijn buitenkant is een afspiegeling van mijn binnenkant, want ik zie eruit als een ander mens, maar ik voel mij ook een ander mens.

Gods plan

Sinds ik ben afgevallen kan ik voorbij mijzelf kijken en heb ik energie om andere mensen te helpen. We voelen duidelijk dat God een plan met ons leven heeft en hebben vorig jaar besloten om een herbergier over te nemen, dat is een kleinschalige woonvorm voor mensen met geheugenproblemen. Wij gaan in een oude boerderij wonen en onze gasten in een aangebouwde schuur. Mijn man en ik zijn allebei verpleegkundigen en willen onze kennis gebruiken om een warme, liefdevolle omgeving te bieden aan dementerende mensen.

Terugkijkend op de zware periode die achter ons ligt, zien we dat God dit alles heeft gebruikt om ons te vormen en te brengen tot op dit punt. Begrijpen zullen we het niet, maar God heeft een plan met ons leven en dat plan is goed.”

Lees ook: Aryenne en Heske vielen 60 en 45 kilo af