In dat derde seizoen zoek ik uit hoe de Trump-vlag er in het liberale Californië bij hangt, nadat ik eerder de staten Michigan en Montana bezocht. Hank heeft me ’s ochtends zijn levensverhaal verteld. Hij is kind van Mexicaanse immigranten, katholiek en homoseksueel. Met name die laatste combinatie was ingewikkeld. Zesmaal probeerde hij zichzelf van het leven te beroven. Hij was er lang van overtuigd dat God het niet goed vond dat hij leeft als homoseksueel.

Pas na jaren vond hij rust, nadat hij switchte van de Katholieke Kerk naar de Episcopaalse Kerk (een dochter van de Anglicaanse Kerk). Als ik hem vraag waarom hij nooit is gestopt met geloven, zegt hij vol overtuiging: “Ik kan niet zonder de kerk, ik kan niet zonder de mis, en al helemaal niet zonder de eucharistie.”

Later op de dag, als hij met een bel wijn in z’n zwembad ligt, vraag ik naar het waarom. Wat maakt dat hij niet zonder de kerk kan? Uiteindelijk ervaart hij tijdens de eucharistie een soort van totale vervulling, vertelt hij terwijl hij het kruisje dat om z’n nek hangt vastpakt. “Zoals Mozes, toen hij de achterkant van God zag…”

Het is de meest alomvattende ervaring die een mens kan ondergaan

Even later komt z’n goede vriend Bill langs. Bill hebben we uitgenodigd om met Hank over politiek te praten. Hank is Republikeins, best uitzonderlijk in het progressieve Califonië. Als Hank aan Bill vertelt dat hij op Donald Trump heeft gestemd, rolt Bill bijna van z’n stoel aan de rand van het zwembad. “Jij?” Er ontspint zich een stevig gesprek tussen de beide vrienden (te zien in God, Jesus, Trump!, eind oktober, NPO 2).

Als even later de camera uit is, zegt Bill tegen Hank: “Dat wat je straks vertelde over de eucharistie, dat is zo waar!” Bill, net als Hank gay, raakt bijna in vervoering als hij onder woorden brengt wat dat nou precies is. “Daar komt alles samen. Dichter bij Jezus, die mens werd, zijn leven gaf en weer opstond, kun je niet komen. Het is de meest alomvattende ervaring die een mens kan ondergaan.”

Ga ik niet snel vergeten. Twee Californische mannen die me aan de rand van een privé-zwembad uitleggen dat ze niets intensers kunnen bedenken dan de eucharistie.