Om twaalf uur 's nachts de trap verven...
Blog van Corien Oranje
Leestijd: 3 minDoor Corien Oranje
Het is kwart over twaalf ’s nachts. Mijn echtgenoot slaapt al, maar ik ben nog wakker. Ik denk aan de trap, die ik morgenochtend voor de tweede keer ga verven, en hoe lastig dat is. Hoe je daarna urenlang op één verdieping vastzit en niet naar boven of beneden kunt. Eigenlijk is het superonhandig om overdag een trap te verven. Je kunt dat beter ’s avonds laat doen, voor je naar bed gaat. Of ’s nachts.
Ik stap uit bed, gekleed in mijn schamele nachtoutfit (een onderbroek en hemdje. Waarom geld uitgeven aan een pyjama als het ook zo kan?), en loop op blote voeten naar beneden. Trapverf. De roller. De kwast. Ik ga aan het werk. De onderste treden doe ik vanaf beneden, en daarna neem ik een grote stap naar de vijfde tree, draai me om, hurk neer en begin aan de tree onder me. En aan de twee treden boven me. Weer een grote stap, draaien, hurken, verven. Gaat lekker zo. Best snel ook. Wat een prima idee.
