“We zijn zelf ook heel benieuwd naar de komende afleveringen,” begint Johan enthousiast. “De programmamakers zijn tussen mei en november bij ons geweest. In de zomer zijn ze zelfs een paar dagen mee geweest op vakantie naar Oostenrijk. Dat vonden we ontzettend leuk. Tijdens die vakantie is er veel gebeurd. Janna kreeg blaastonsteking en Carolien bleek bij een ongelukje haar sleutelbeen te hebben gebroken. Dat zorgde natuurlijk voor de nodige hectiek. Gelukkig kwam alles goed en hebben we een heerlijke vakantie gehad met elkaar. Het lijkt ons enorm leuk om straks op tv nog even hiervan na te genieten.”

Is dit seizoen anders dan de vorige afleveringen?
“Het is allemaal wat meer ontspannen,” vertelt Janneke. “Je vergeet steeds vaker dat er camera’s zijn en de sfeer wordt daardoor wat gemoedelijker. Het gereserveerde is eraf. We waren altijd al echt onszelf hoor, maar omdat je je steeds minder bewust bent van de camera, doe je gewoon je ding. Je denkt nóg minder na over wat je zegt of doet. Maar het is dus niet echt heel veel anders dan de vorige afleveringen. Gewoon opnieuw gezellig druk, zal ik maar zeggen.”

“Wat wel anders is vergeleken met het eerste seizoen, is dat we nu steeds vaker herkend worden op straat,” zegt Johan. “Janneke en ik zijn allebei heel sociaal. We wisten waar we aan begonnen, het hoort erbij. We staan dus eigenlijk altijd wel open voor een praatje. Mensen hebben dan soms een uitgesproken mening. ‘Ik zou er nooit aan beginnen, zo’n groot gezin’ of ‘Wat een horror!’. Dan zeggen wij: ‘Jullie hoeven het ook niet te doen hoor, wij doen het wel. Dan kunnen jullie lekker naar ons kijken op tv.’ Met een beetje humor kom je vaak een heel eind. Wij zijn enorm dankbaar voor ons gezin en zouden het niet anders willen!”

Sinds een paar dagen zijn de scholen gesloten en zijn de kinderen allemaal thuis. Hoe kijken jullie naar de komende weken?
“Eerlijk gezegd kijk ik er toch wel naar uit om ze weer lekker om me heen te hebben,” geeft Janneke toe. “Al blijft het lastig om tegelijkertijd juf en moeder te zijn. De oudste twee kunnen zich gelukkig in alle rust terugtrekken op hun eigen plekje boven. Beneden kan ik dan met de kleintjes aan de slag. De thuislessen zijn vooral voor de kinderen lastig denk ik. Ze hebben het zo naar hun zin op school. Ze missen toch de structuur en natuurlijk hun vriendjes. Maar het is niet anders. We nemen ze af en toe lekker mee het bos in. En we hebben en kunnen genoeg: muziek luisteren of een mooie film aanzetten. We komen deze weken ook vast wel weer door.”

Hoe zit het nu met die gezinsuitbreiding?
“Haha, dan moet je echt de serie gaan kijken,” lacht Johan. “We verklappen wel alvast dat het een hondje is. En dat hij Borre heet. Onze andere hond heet Bella, dus dat past mooi bij elkaar. Het was ontzettend leuk dat de camera er ook bij was toen we de hond gingen uitzoeken. Alle kinderen in de bench met een puppy op schoot. Ik kan niet wachten om ook die beelden terug te zien!”