Ik zet m’n reputatie maar weer eens op het spel door een voorspelling te doen: ik denk dat Pieter Omtzigt van Nieuw Sociaal Contract de grootste wordt op 22 november. Een precies zetelaantal ga ik niet voorspellen, maar wat dacht je van ergens rond de dertig, iets erboven?

De laatste jaren zien we eigenlijk steeds hetzelfde rond verkiezingen: een (tot de verkiezingsdag) enigszins onzichtbare massa kiezers beweegt zich onder de oppervlakte in de richting van één politicus. Natuurlijk, er zijn peilingen, maar die onderschatten deze beweging vaak. In 2019 was het Thierry Baudet, in 2021 was het Sigrid Kaag, eerder dit jaar was het Caroline van der Plas en dit keer heeft het er alle schijn van dat Pieter Omtzigt het is.

Het gekke is: de politicus in kwestie hoeft er niet iets heel bijzonders voor te doen. Van Baudet herinner ik me vooral z’n verzet tegen windmolens, van Kaag haar nieuwe leiderschap, Van der Plas zei iets over stikstof.

Pieter Omtzigt doet bijna z’n best om níét de grootste te worden. Hij was woensdagavond te gast in het Dit is de dag-Verkiezingscafé en belooft geen lagere lasten, laat zijn plannen niet doorrekenen door het Centraal Plan Bureau, doet niet mee aan de wedstrijd ‘Wie biedt het meeste minimumloon?’, zegt dat het  jaren gaat duren voor zijn ideeën geïmplementeerd kunnen worden en vertelt verder dat heel veel dingen nog uitgezocht moeten worden. En o ja, of hij premier wil worden weet hij niet. 

Het maakt allemaal niet uit. De zwevende kiezer is als een zwerm bijen die onweerstaanbaar op de honing wordt aangetrokken. De honing heet Pieter Omtzigt dit keer.

Omtzigt geniet natuurlijk van het succes, maar zit ondertussen ook met z’n handen in het haar. Het is ook eng, bevestigde hij in Dit is de dag. Wat gebeurt hier allemaal? Hoe gaat hij dit – tot nu toe met een mini-teampje – allemaal goed managen? Kan hij vanaf 23 november de verwachtingen waarmaken?

Vast niet. Dat is Baudet, Kaag en Van der Plas ook niet gelukt. De zwerm kiezers trekt na de verkiezingsdag gewoon weer verder, op zoek naar een volgende politicus.

Je kunt als politicus maar één ding doen: niet in de war raken en je stinkende best doen. Als de bijen op je afkomen, maar zeker ook als de bijen bij je weg vliegen.