Cocky begon het boek met het idee om misverstanden te ontkrachten over hoe er binnen veel christelijke gemeenschappen wordt omgegaan met seks. "Mensen denken vaak: hebben ze daar ook seks? Ja hoor, maar dan wel met zwarte sokjes aan", zegt ze ironisch. Toch is het geen grap: veel mensen binnen deze kringen worstelen met seksualiteit, omdat het geloof – vaak al van jongs af aan door de opvoeding meegegeven – diep verweven is met gevoelens van schaamte en schuld.

Angst als opvoedmiddel

Cocky vertelt over haar jeugd: biologielessen waarin masturberen als zonde werd bestempeld, docenten die schoonheid in literatuur 'vieze gedachten' noemden, dominees die preekten met een toon die je afleerde om überhaupt iets te voelen. "Het misvormt je seksualiteit compleet", legt ze uit. "Je leert dat seksuele gevoelens eng of vies zijn."

'Mag je je man seks weigeren?'
Een van de vragen die Cocky vaak krijgt in haar praktijk als relatietherapeut: 'Mag ik mijn man seks weigeren?' Alleen al het feit dat deze vraag gesteld wordt, zegt volgens haar genoeg. "Het is een enorme stap als iemand dat durft te vragen. Want jarenlang was het idee: als vrouw moet je beschikbaar zijn. Punt."

Cocky hekelt boeken en ideeën van christelijke auteurs waarin vrouwen worden opgeroepen zich uit liefde maar gewoon over te geven, omdat 'het toch niet lang duurt'. Ze noemt als voorbeeld een populair Amerikaans christelijk huwelijksboek waarin de mannelijke behoefte centraal staat. "Het boek heet Het huwelijk van je dromen, maar ik dacht je kunt er beter Het huwelijk van zíj́n dromen van maken. Het is zo beschadigend voor de seksualiteit van de vrouw. En het doet ook mannen tekort."

Verschuiving in christelijk Nederland

Ondanks de taaie patronen ziet Cocky verandering. Toen ze twaalf jaar geleden begon als relatietherapeut, werd ze in sommige kerken met argwaan bekeken. Nu wordt ze uitgenodigd door scholen, kerken en andere christelijke instellingen. "Er is beweging. Mensen durven meer te praten, te vragen, te twijfelen."

Ook op het gebied van geaardheid ziet ze kleine, maar belangrijke stappen. "De kerk waarin mijn man is opgegroeid, noemde homoseksualiteit twintig jaar geleden nog een ziekte. Nu spreken ze over geaardheid. Dat lijkt klein, maar is enorm."

Nu spreken ze niet over een ziekte, maar over geaardheid

Toch is het nog lang niet veilig. Toen Cocky op Instagram liet weten dat ze twee vrouwen had getrouwd, kreeg ze nare reacties. "En ik bén niet eens homoseksueel. Dus ik kan me voorstellen hoe het voelt als je dat wel bent en in die omgeving leeft."

Seks op de Biblebelt
De werktitel van haar boek is Seks op de Biblebelt. Niet alleen omdat het de lading dekt, maar ook omdat het schuurt. "Misschien leggen mensen het niet op de koffietafel, maar wikkelen ze er een folder van de plaatselijke bakker omheen", grapt ze. Toch hoopt ze vooral dat het boek iets losmaakt. Dat mensen, christelijk of niet, elkaar beter gaan begrijpen.

"Het wordt geen gids ‘hoe het hoort’, maar een eerlijk, rauw verhaal over opgelegde patronen, de energie die het kost om die te doorbreken, en de hoop die er ligt in die worsteling."

• 

  Cocky Drost:‘Ik ben een beetje een fladderaar’

  Cocky Drost:‘Ik ben een beetje een fladderaar’