Saïd Oujibou ziet een groot verschil in de onderlinge betrokkenheid tussen moslims en christenen. De hechtheid in de moslimgemeenschap is volgens hem veel sterker, dan de onderlinge betrokkenheid bij christenen. “Toen ik mij tot het christendom bekeerde, was er geen christen die mij bij hem thuis uitnodigde. Ik was alleen. Als een christen zich tot de islam bekeert, wordt het als een overwinning voor de moslims gepresenteerd. Er zijn uitingen van blijdschap en er wordt geapplaudisseerd.

Onder christenen ontmoeten we onze broeders op de zondag maar twee uur. Onder moslims word je je hele leven ondersteund, van je geboorte tot aan je dood. Evangelischen die naast moslimfamilies wonen, vinden bij hen vaak meer saamhorigheid en warmte.”

• Lees ook: Pastor Saïd: 'Mijn neef pleegde aanslag Bataclan'

Meisjes als doelwit

Twee tot drie keer per week wordt Saïd, die zelf vanuit de islam christen werd, door christelijke gezinnen gebeld over meisjes die zich tot de islam willen bekeren. “Islamieten maken veel bekeerlingen, daarover moeten we niet naïef zijn. Ze weten hoe ze jonge vrouwen uit evangelische kerken aan de haak moeten slaan. De meisjes vallen deze ‘sjacheraars’ op doordat ze goed gekleed zijn, niet godslasterend spreken en als maagden worden beschouwd. De moslimbroederschap weet hoe ze voor hun bekeerlingen moeten zorgen.”

Saïd kent een verhaal van een 22-jarige vrouw die inmiddels volledig gesluierd is. Haar islamitische man zag in haar al een echtgenote voordat zij zich tot de islam bekeerde. Sommige jonge vrouwen voelen zich volgens hem ook aantrokken tot de kracht en mannelijkheid van deze islamieten. “Zij trekken jonge mensen aan die op zoek zijn naar een ideaal. Ze vinden dat niet meer in onze kerken.”

Schaamte en onderschatting

Voorgangers van deze bekeerlingen onderschatten volgens Saïd de invloed van deze islamieten. ”Veel pastors geloven dat ze superieur zijn aan moslims. Soms verachten zij hen en ontkennen ze liever een werkelijkheid die hen stoort. Het zou hun mislukkingen erkennen.”
Saïd reageert daar scherp op. “Het is plezieriger om erover op te scheppen dat er elke tien dagen een nieuwe evangelische kerk in Frankrijk geopend wordt. Evangelische gezinnen schamen zich gewoonweg.”

Geen concurrentie

Als evangelist gaat Saïd met moslims in dialoog, ook met fundamentalistische salafisten. En voorgangers zal hij eraan herinneren dat moslims zich tot het christendom blijven bekeren, ondanks de moeilijkheden die ze tegenkomen. “Maar vanuit mijn verleden zie ik de islam niet als een concurrerende religie. Het grote verschil is de liefde van Jezus."

Beeld: Arianne Ramaker