Raven heeft al een aantal uitdagingen meegekregen bij de geboorte: “Ik ben geboren als intersekse [met mannelijke en vrouwelijke geslachtskenmerken – red.] en vrijwel gelijk na mijn geboorte ‘gecorrigeerd’ van intersekse naar meisje toe. De artsen hebben gehandeld naar wat zij vonden dat ik moest zijn. Die gebeurtenis heeft een grote opdracht in mijn leven gevormd, waar ik al veertig jaar mee bezig ben. Nu ben ik op een punt aangekomen waarvan ik denk: ik weet wat er is gebeurd en heb er vrede mee.”

We gaan niet goed met elkaar om

Radicaliseren

Maar na dit gevecht in de arena, zoals Kefah het beschrijft, vindt Raven het leven toch nog een opgave. Want er is een harde wereld búíten die arena, legt de Boerderij van Dorst-presentator uit: “Maar die wereld vind ik geen fijne plek om te zijn. We gaan niet goed met elkaar en de planeet om. Hierdoor ben ik een beetje aan het radicaliseren.

Ik vind het fijn om bruggen te bouwen tussen mensen, om te onderzoeken of je elkaar ergens in kunt vinden. Maar ik word steeds verder weggeschoven van die bruggen, het lijkt alsof mensen me vaker aanvallen. Ik vind het daardoor lastig om die constructieve positie te behouden en heb de behoefte om me te verdedigen.”

• 

  Leco van Zadelhoff in 'De Kist': ‘Doodgaan is niet het einde’

  Leco van Zadelhoff in 'De Kist': ‘Doodgaan is niet het einde’

Kleurrijk hiernamaals

Raven hoopt dan ook dat de dood een moment of een plaats biedt om uit te ademen. “Ik zie de dood nu een beetje als het grote niets. Maar ik verlang naar iets kleurrijks en rustgevends. Alsof je een levenslange drol hebt opgehouden die je eindelijk kunt laten gaan. Zo hoop ik dat doodgaan zal voelen.”