(Tekst loopt door onder de video.)

Onder het zee-ijs zijn de omstandigheden al duizenden jaren constant. Er leven veel verschillende dieren. Zeesterren, zeespinnen en drie miljoen roofwormen bedekken de zeebodem en zeeanemonen doen zich te goed aan reuzenkwallen. De eilanden aan de rand van het continent zijn niet omringd door zee-ijs. Die zijn veel bewoonbaarder en dichter bevolkt. Op het land bevinden zich enorme kolonies koningspinguïns. Zeeolifanten van vier ton vechten op het strand voor hun territorium.

• Lees ook: Sir David Attenborough vertelt over nieuwe BBC-natuurserie

Er is hier zoveel leven mogelijk, omdat de oceaan rondom het continent buitengewoon vruchtbaar is. De sterkste stromingen ter wereld brengen voedingsstoffen naar het wateroppervlak. Die worden gegeten door krill, waarvan er naar schatting 400 biljoen zijn. Hun gezamenlijke gewicht is groter dan dat van alle andere diersoorten op aarde. Bultruggen brengen ze met verfijnde technieken bij elkaar.

(Tekst loopt door onder de foto.)

Ezelspinguïns ontsnappen aan de kaken van zeeluipaarden en orka’s om op open zee ook krill te kunnen eten. Af en toe komt het krill bij elkaar in aasballen met een doorsnee van meerdere kilometers. Dan vormen ze voedsel voor duizenden pinguïns, zeehonden, albatrossen en vinvissen.

Walvisvaart

In de eerste aflevering van Seven Worlds, One Planet wordt duidelijk dat de mens de afgelopen tweehonderd jaar een grote invloed in en rond Antarctica heeft gehad. De walvisvaart heeft meer dan anderhalf miljoen walvissen het leven gekost, waardoor veel soorten met uitsterven werden bedreigd. Maar in 1986 is er een verbod ingesteld op de commerciële jacht en sindsdien gaat het steeds beter met de walvis.