‘De Heer is mijn Herder mij ontbreekt niets’, begint Psalm 23 maar het ontbrak me aan gezelligheid en geluiden. Het ontbreekt me al meer dan een week aan goede slaap. En wat als ik nu geen inspiratie heb, ik had misschien beter dinsdag ingepland kunnen worden Jesaja 55 is mijn lievelingstekst, wat moet ik nu met deze bijna clichétekst? Wat als ik door de mand val? Moet je eerst breken voordat je erachter komt dat er niets ontbreekt?
‘Hij voert mij aan rustige wateren’, staat in vers twee en ik merk dat de ADHD’er in me liever een wildwaterbaan heeft omdat die rustige wateren zo confronterend kunnen zijn. Er is niets dodelijker dan een leventje dat voortkabbelt.

Maar dan is er die ‘Spaziergang’, die wandeling die ik gisteren maakte. De zon scheen en ik ging lopen en eindigde in een woud waar ik helemaal alleen was. Waar ik normaal echt de pas erin houd en flinke stukken in een keer loop, moest ik af en toe even minuten stil staan en om me heen kijken. De stilte die de dag ervoor zo op mij af kwam was nu een ruimte geworden om opnieuw te kijken en te luisteren. Rustige waterstroompjes voor een deel nog bevroren, een eekhoorn die ik wel een minuut of zeven heb zitten bekijken. De geluiden van de vele vogels; de havik die boven de bomen bleef cirkelen, de spechten die met hun snavels op de bomen inbeuken. Ik liep een hele tijd met een stok als een staf om me door dit wilde bos te krijgen. Wat heerlijk dat die Duitsers omgevallen bomen gewoon zo laten liggen. Ik kreeg gisteren frisse moed waarin niets hoeft.  In die ruimte voelde ik me niet alleen meer. In deze wilde stilte wil ik me door iets hogers laten leiden en daar tot in lengte van dagen verblijven.

Psalmen 23(22),1-3a.3b-4.5.6.
1De Heer is mijn herder, niets kom ik tekort;
2Hij laat mij weiden op groene velden.

Hij brengt mij aan water, waar ik kan rusten,
Hij geeft mij weer frisse moed.

3aMijn schreden leidt Hij langs rechte paden,
3bomwille van zijn Naam.

4Al voert mijn weg door donkere kloven,
ik vrees geen onheil waar Gij mij leidt.

Uw stok en uw herdersstaf,
geven mij moed en vertrouwen.

5Gij nodigt mij aan tafel
tot ergernis van mijn bestrijders.

Met olie zalft Gij mijn hoofd,
mijn beker is overvol.

6Voorspoed en zegen verlaten mij nooit
elke dag van mijn leven.

Het huis van de Heer zal mijn woning zijn
voor alle komende tijden.

Heb frisse moed vanochtend waarin niets moet.
je hoeft de stilte en leegte niet meer op te vullen.
er kan een ruimte ontstaan voor G’d om te spreken.

—

de Droominee – Skinfiltr8r

woorden geven aan veranderingen
met zinnen die werelden verbinden

creating words to change worlds
masterpieces that puzzle people together
performance acts and rituals to connect

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rik vanochtend las.