Het oude christendom is een eindeloze weg van wijsheid die ons tot nietsontziende liefde moet leiden. Onafhankelijke liefde ook, onafhankelijk van de ander, van de omstandigheden, van je ‘mood’. Niets heb je nodig voor de liefde, zei theatermaker Laura van Dolron in haar weergaloze voorstelling Liefhebben. Alleen een lichaam en dat je leeft. En iemand die je dat vertelt, dus Laura. Iemand die je zo heeft liefgehad dat je beseft dat liefde bestaat, dat je het leert kennen. En één iemand voldoet nog niet eens. We moeten onszelf de liefde binnenleven, want bedenken dat je lief moet hebben is nog iets heel anders dan liefhebben zelf. We leven onszelf de liefhebbende gedachten in door ons te verbinden.

Het is de simpele wet dat het heel moeilijk is om te haten wie je goed kent. Het was één van de medewerkers van de opvangplek voor ongedocumenteerden die zei dat rechtse politici wel de opvang gedoogden maar er nooit waren geweest, in tegenstelling tot alle andere politici – ze gokte dat ze bang waren van de mensen te gaan houden. Dat vond ik een mooie gedachte.

Richard Rohr zegt nog meer krachtige dingen over de liefde: Als liefde de ziel is van het christelijke bestaan, zegt hij, dan moet het de kern vormen van elke andere waarde die christelijk genoemd wordt in de teksten. Rechtvaardigheid bijvoorbeeld, zonder liefde, is wetticisme. Geloof zonder liefde is ideologie, hoop zonder liefde is egoïsme, vergeving zonder liefde is zelfverlaging, kracht zonder liefde is roekeloosheid, generositeit zonder liefde is extravagantie, zorg zonder liefde is niet meer dan plicht, trouw zonder liefde is slaafsheid. Elke deugd is een uitdrukking van liefde, geen deugd is werkelijk een deugd als het niet doordrongen en geadviseerd wordt door liefde.

Wat een tekst, Richard. Daar kan ik wel even weer mee vooruit. Ik moet eraan denken omdat de oude profeten zo over de eeuwige, de goddelijke, schrijven die de zorg voor dat kleine volkje op zich genomen heet. Dat hij week wordt in zijn binnenste bij het zien van zijn mensen, waar hij zich aan heeft verbonden als een opvoeder, een weg van wijsheid, iemand die wil bevrijden.

En Paulus spreekt de grote, archaïsche woorden: moge Hij u in zijn onmetelijke heerlijkheid geven dat uw diepste wezen machtig door zijn Geest wordt gesterkt, dat Christus door het geloof woont in uw hart en dat gij in de liefde geworteld en gegrondvest blijft. Moogt gij in staat zijn met alle heiligen te vatten, wat de breedte en lengte en diepte is, en te kennen de liefde van Christus, die alle kennis te boven gaat. Moogt gij de volheid bereikten die de volheid van God zelf is.

Gegrondvest in de liefde en geworteld. En dan samen door de ander te aanvaarden, omhelzen, erkennen, de door Rohr genoemde deugden te oefenen op de ander, met de ander, en dan langzaamaan de liefde te leren kennen die verder gaat dan de kennis. Die de goddelijkheid benadert.

Nou, dat is wel weer even groot genoeg he voor vanochtend? Rollende woorden en een grootse richting. Voer voor cynici om zich van af te keren en voor romantici om te omhelzen. Voor mij en misschien voor jou om er maar aan te beginnen en dan maar te zien. Het doen ervan brengt het denken, tenslotte, het kennen. Heb het goed.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95