Gelukkig voor mij doen de bijbellezingen vanochtend nogal positief over ogenschijnlijke zwakte. Dat scheelt dan weer, zo halverwege januari waarbij er vast al wat goede voornemens gesneuveld zijn. Het verhaal gaat over David en Goliath, het favoriete bijbelstuk van onze dochter van drie. Waarbij in de kinderbijbel alle bloederige details over het afhakken van hoofden en dergelijke keurig zijn weggelaten. Al zou het haar niet eens schokken, waarschijnlijk. Maar anno 2018 is het not done om dat soort dingen aan je kinderen voor te lezen, er is al genoeg religieus fanatisme in de wereld, gepaard gaande met soms bloederige agressie.

David verslaat Goliath. Altijd leuk. Zo’n underdog met een flinke dosis zelfvertrouwen – of Godsvertrouwen, maar dat is in zijn geval hetzelfde omdat hij zich aan die God die hij veronderstelt heeft overgegeven en verwacht dat dit wederzijds is – meneer slingert een steentje in het hoofd van de enorme kampvechter van de Filistijnen, de vijand. En maakt de zaak met het eigen zwaard van de Filistijn af door het hoofd van de romp te scheiden. Mythische, dramatische grootsheid. De opera lust er wel pap van en zou waarschijnlijk nog een ellenlange aria persen uit het wegrollende hoofd van de gedode reus. Theatraal, groots en smerig.

Malcolm Gladwell, de businessgoeroe, onder andere bekend van The Tipping Point schreef een fascinerend boek met dit specifieke verhaal als uitgangspunt. Hij kent zijn klassiekers, en dus ook dit verhaal en beweert dat het logisch is dat David dit won. Hij had het niet kunnen verliezen omdat de underdog nou eenmaal heel vaak wint. Omdat de underdog ervoor kiest om buiten het systeem te opereren. Het boekje heet in het Nederlands: David en Goliath, de overwinning van de underdog en zou wat mij betreft direct in je bibliotheek mogen worden opgenomen. Omdat het hoopvol is en kansen ziet waar alle hoop lijkt vervlogen.

Het boekje wordt aldus aangeprezen: “Wanneer is het goed dat je een ongelukkige jeugd had? Hoe komt het dat zoveel dyslectici buitengewoon succesvol zijn? Denk nog eens goed na of je je kind wel naar de beste school wilt sturen! En waarom zijn de echte toptalenten zo vaak door diepe dalen gegaan? We weten allemaal dat de underdog soms wint: kijk maar naar het verhaal van David en Goliath. En we zien het soms zelf gebeuren maar zien we het goed? In dit boek onthult Malcolm Gladwell de verborgen regels die bepalen wie er succes heeft. Met inzichten uit psychologie, geschiedenis, business en politiek is David en Goliath een schitterend geschreven boek over de onverwachte kracht van het zwakke, kleine en onconventionele.”

Het is al even geleden dat ik het heb gelezen, maar dit was de logica van de overwinning van David. Geen godswonder per se dus, maar logica. Goddelijke logica misschien, maar toch logica. Toegankelijk voor meer mensen dan enkel fanatieke gelovigen met een deathwish. Malcolm beweert dat in een 1 op 1 gevecht, zoals dat wordt voorgesteld door de Filistijnen (een min of meer vredelievende manier om een oorlog te beslechten omdat men elkaar niet hoeft te verzwakken, uit te hongeren of tot de laatste man uit te roeien) in zo’n 1 op 1 gevecht is het vanzelfsprekend dat een zwaardvechter uitkomt tegen een zwaardvechter of een slingeraar een andere slingeraar uitdaagt of een cavalerist een andere cavalerist. Dat waren drie soorten gewapende groepen binnen een leger (te paard, te zwaard of met slinger) en ze waren allemaal sterk op hun eigen terrein.

Daarom krijgt David van de Israelitische koning een zwaard omgehangen, maar dat ziet hij niet zitten. Hij denkt niet aan de regels van de oorlog, maar wil de Filistijn uit de weg zoals hij leeuwen en beren uit de weg wil die zijn kudde bedreigen en hij stapt op de man af, zoals hij is. Met een slinger een een gebed. De Filistijn is nogal groot, slaat vuile taal uit en heeft een jonge man die hem begeleidt. Hij ziet pas van dichtbij hoe klein David is. Volgens Malcolm is het waarschijnlijk dat Goliath een soort genetische afwijking heeft, die ook in de oudheid al werd geconstateerd, waarbij de groei van het lijf enorm is, maar de groei van de geest wat achterblijft en het zicht niet heel scherp is. Goliath sloeg idiote taal uit, kon niet zo goed zien waar hij liep maar in een man tegen man gevecht met het zwaard zou de dommekracht altijd winnen. Davids steen merkte hij waarschijnlijk niet eens op.

‘The art of Battling Giants’ is de ondertitel in het Engels en in die strijd wordt er niet volgens het boekje gestreden, geen man tegen man volgens de regels van de ander. Maar in de echte wereld is vertrouwen, eigenzinnigheid en hoop soms veel krachtiger dan de realiteit, de papierwinkel van een overheid of een baas die denkt dat hij of zij je kan maken en breken. Zwakte wint niet door goddelijk ingrijpen, maar omdat het vaak veel krachtiger is dan kracht. Goddank. Toch fijn zo’n stukje tekst uit dat oude boek als je net de mentale energie niet kon of wilde opbrengen om bij de eerste piepjes van de wekker je bed uit te stappen en gedisciplineerd en krachtig te doen wat je had beloofd. Het kan ook anders blijkbaar. Het kan altijd anders.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.