Ontwricht

De ruzie begint nadat het dochtertje van Engel, dat kort na de geboorte overlijdt, wordt begraven. Als Engels dochtertje net is begraven, krijgt ze naar eigen zeggen van Greetje de volgende woorden te horen: “Moest ik hier nou vrij voor nemen?” De uitspraak doet veel met Engel. “Het was geen zak vuil die ik weg moest gooien, maar mijn kindje die ik moest begraven”, vertelt Engel met een trillende stem. Het contact is vanaf dan wat Engel betreft ook helemaal over.

Op verzoeningsspoor

De situatie wordt nog complexer wanneer blijkt dat Greetje tot voor kort niets afwist van deze uitspraak en dit pas te horen krijgt als nichtje Sybilla bij haar langskomt. “Ik was daar niet van op de hoogte, dat heeft denk ik met de cultuur te maken”, legt Greetje uit. In het woonwagenkamp waar ze wonen is het traditie dat de mannen buiten staan en de vrouwen gezamenlijk in de wagen zitten. “Misschien heeft mijn ex-man die opmerking buiten gemaakt, dat weet ik niet.”

Greetje

Ik zit er niet zo mee dat ik geen contact meer met hen heb

Bert keert terug naar Engel en vertelt haar dat Greetje op haar beurt niks wist van deze opmerking. Engel lijkt daardoor bereid water bij de wijn te willen doen, onder één voorwaarde: “Als zij naar mij toekomt en zegt: ‘Luister Engel, het is niet zo gebeurd, hij heeft dat gezegd’, dan vind ik dat ze haar excuses moet aanbieden.” Maar de kans lijkt klein dat dit gaat gebeuren. Greetje zit er niet zo mee dat ze geen contact meer heeft met haar broer en schoonzus en heeft geen behoefte aan een verzoeningspoging.  

Wie stapt uit de limousine?

Sybilla, die Bert om hulp had gevraagd, hoopt dat haar moeder Engel, haar vader Eltje en tante Greetje na al die jaren de strijdbijl begraven. “Mijn tante en vader zijn de enigen van elkaar; mocht er iets met een van en gebeuren, dan blijft de ander alleen achter.” Zo blijft deze aflevering tot aan de laatste minuut spannend, want wie zal er uit de limousine stappen voor nichtje Sybilla?

• Manon werd na jaren herenigd met haar familie

Verre kerst

Hoe anders is het bij de familie van Manon, waar moeder Malou en vader Nico al vijf jaar lang verlangend uitkijken naar een gezamenlijke kerst met hun twee dochters. Sinds jonge leeftijd zijn Manon en haar zus Daniëlle verknocht aan Spanje, het land waar ze vaak op vakantie gingen als kinderen. Niet verwonderlijk dus dat ze beide hun vleugels uitslaan en in Spanje gaan werken.

Wanneer Manon de kans krijgt om een sabbaticaljaar in Australië door te brengen, grijpt ze deze met beide handen aan. Ze wordt niet alleen verliefd op het land, maar ontmoet daar ook haar vriend Kyle. Manon besluit haar baan in Spanje op te zeggen en in Australië blijven. Dit vergroot de afstand tussen Nederland en haar ouders alleen maar meer.  Door allerlei omstandigheden wordt het voor Manon onmogelijk om in de vijf jaar daarna naar Nederland te komen. Ze mist haar ouders enorm en kijkt uit naar een gezamenlijke kerst. Lukt het Bert om de familie bij elkaar te brengen?