Weten de deskundigen dan niet hoe het verder moet? Wat mij telkens opnieuw treft in deze crisis, is dat de deskundigen het inderdaad ook niet weten. Het staat er in de rapporten waarop het kabinet zich baseert gewoon bij: ‘Er is nog veel onzeker over de karakteristieken van het coronavirus en over het effect van de maatregelen om verspreiding tegen te gaan. Kennis die noodzakelijk is voor een wetenschappelijke onderbouwing van interventies ontbreekt goeddeels.’ In gewoon Nederlands: we hebben eigenlijk geen idee...

Het is geen verwijt, het is de realiteit. We zitten in een tijd die we nog nooit hebben meegemaakt, ik niet althans. Ik vrees dat we ons moeten voorbereiden op maanden, misschien wel jaren van verlies. Verlies van leven, werk en welvaart. En eerlijk is eerlijk: we zijn er niet op voorbereid. Het is nieuw. Hoe gaan we dit doen? Kunnen we dit aan met z’n allen? Wordt het ieder voor zich of blijven we solidair, blijven we elkaar helpen?

Ik probeer te leven bij de dag. Elke dag had al genoeg aan z’n eigen kwaad, maar nu zeker. Ik knuffel iedereen die ik nog mag knuffelen, een keer of vier per dag. Ze worden er gek van hier thuis. Heel misschien wordt er een werkzaam medicijn gevonden. Dat zou nog kunnen helpen. Maar indien niet: het worden zware jaren. Ik kan het niet mooier maken.