“Mijn oma was superopen en toegankelijk over het geloof; ze sprak altijd over Jezus. Ik zag de liefde voor Hem in haar ogen staan. Op een zondagmiddag, ik was een jaar of 10, vroeg ik haar om me meer over Jezus te vertellen. Zij vertelde me toen het belangrijkste in mijn leven. ‘Jannica,’ zei ze, ‘je kunt álles met God bespreken.’”

Haar woorden maakten diepe indruk. Ik ben in de reformatorische hoek opgegroeid, waar vooral vormen en traditie een grote rol spelen. Maar mijn oma liet zien dat regels ondergeschikt zijn aan je relatie met God. Dat raakte mij. Nadat ze dit tegen mij had gezegd, ben ik heel actief alles aan God gaan vertellen. Ik wilde net zo stralen als mijn oma deed.

Vanaf dat moment schoof ik iedere avond mijn slaapkamergordijn opzij om vanuit mijn bed de lucht en de sterren te kunnen zien, en sprak ik met God over alles. Ik vertelde Hem op wie ik verliefd was, wat ik niet begreep aan de kerk en over alles wat er verder om mij heen gebeurde in het leven. Ik ontwikkelde daarin het vertrouwen dat God altijd luistert en er altijd is. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik me op jonge leeftijd heel veilig voelde bij God en een beetje verliefd werd op Hem, haha! In ieder geval wist ik dat Hij heel veel van mij hield en ik van Hem.”  

Het voelde als een persoonlijke tekst speciaal voor mij

Gor Khatchikyan (35)

“Op 12-jarige leeftijd vluchtte ik met mijn ouders vanuit Armenië naar Nederland, en belandde in een asielzoekerscentrum op Texel. Daarvandaan werd ik als jongere meegenomen naar een tienerevenement in Drachten, waar ik een geplastificeerd kaartje in mijn handen gedrukt kreeg.”

Op dit kaartje stond de tekst uit Mattheüs 6 vers 33: ‘Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.’ Het voelde als een persoonlijke tekst speciaal voor mij, en daardoor wist ik: nu spreekt God tot mij. God ziet dat ik probeer mijn leven te organiseren en Hij zegt nu dat ik me op Hem moet richten. Al het andere zal me gegund worden.

Op het moment dat ik de tekst kreeg, was ik erg op zoek naar de wil van God met ons als familie in Nederland. We waren uitgeprocedeerd en zouden het land worden uitgezet. Ik probeerde te begrijpen wat Gods wil hierin was: moesten we hopen dat we alsnog een verblijfsvergunning zouden krijgen, of konden we met een gerust hart vertrekken? Toen ik deze tekst las, realiseerde ik me dat ik me mag ontspannen. En in de tijd die mij hier gegeven is, moet ik Hem en zijn koninkrijk zoeken. Al het andere gaat Hij mij geven. Gods plan met mijn leven is namelijk niet aan tijd of plaats gebonden. Zolang ik Hem zoek – en dat kan ook buiten Nederland – krijg ik al het andere erbij.”  

Ik voelde duidelijk dat God sprak

Shelton Telesford (32)

“Het woord dat mijn leven veranderd heeft, is ‘spreken’. Een aantal jaar geleden had ik het op mijn hart om een gemeente te starten in Almere Poort. Ik twijfelde, want hoe wist ik nu zeker dat ik de juiste keuze maakte?”

“Ik was in die periode toevallig op retraite, waar het ging over het horen van Gods stem. De opdracht was om daarmee te oefenen. Ik wist niet goed hoe, maar probeerde het gewoon. Ik dacht aan Petrus, die Jezus verloochende en drie keer de haan hoorde kraaien, als herinnering aan Jezus’ waarschuwing.

Ik ging naar buiten en bad een simpel gebed. Ik zei: ‘Ik heb het verlangen om een gemeente te starten, maar ik wil weten of het van U afkomstig is. Wilt U spreken?’ Op dat moment voelde ik zó duidelijk dat God sprak. Alle twijfel die ik daarvoor had, werd in één keer uit mijn lichaam gezogen. Tegelijkertijd luidden de kerkklokken. Ik maakte mezelf wijs dat dit toeval was, maar zocht toch die kerk op. En wat stond er op die kerktoren? Een haan! Dat was voor mij de ultieme bevestiging dat God spreekt.

Na die gebeurtenis zijn mijn vrouw en ik de gemeente gestart. Het heeft mijn leven veranderd; ik ga ermee naar bed en sta ermee op, want mijn hele hart en ziel zitten erin. We begonnen in coronatijd via Facebook met zes mensen. Inmiddels komen er elke zondag zo’n 150 bezoekers, en dat aantal blijft toenemen. Hét bewijs dat God tot mij sprak en de gemeente leidt.”

Tekst: Elsina Neutel (Jannica en Gor) en Anouk van de Schootbrugge (Shelton)
Beeld: Jorik Algra Fotografie