“Dat ik maar geen partner vond, heeft me gelukkig nooit zo te pakken gekregen dat ik depressief werd, maar ik twijfelde er op een gegeven moment wel aan of er misschien wat aan me mankeerde. Toen ik op mijn 27e Jezus persoonlijk leerde kennen, ging er een heel nieuwe wereld voor me open. Ik leerde écht te communiceren met God. Ik verlangde erg naar een partner, maar wilde daarnaast ook God kunnen dienen. Op een gegeven moment kreeg dat laatste verlangen voor mij de prioriteit. Ik ging dus niet bij de pakken neerzitten, maar besloot mijn leven te vullen met andere bezigheden waarmee ik God kon dienen. Ik ging werken bij de christelijke organisatie ‘In de Ruimte’, waar ik op een gegeven moment een nieuwe collega kreeg: Chris. Hij en zijn vrouw Mia werden goede vrienden en in Chris had ik een ontzettend fijne collega gevonden. Stilletjes bad ik tot God of Hij niet ergens nog zo’n exemplaar als Chris voor mij zou hebben.”

Bescherming

“Met Chris kon ik goed op een vriendschappelijke basis omgaan. Ik had eerder al geleerd dat ik graag rein wilde blijven voor God. Ik was namelijk een keer verliefd geworden op een getrouwde man, wat ik helemaal niet wilde. Daarom rende ik met mijn verliefdheid naar God. Je kunt niet voorkomen dat een vogel over je hoofd vliegt, maar wel dat hij een nestje in je haren gaat bouwen. En daar heeft God me destijds bij geholpen. Sindsdien durf ik vrijmoedig met getrouwde mannen om te gaan, omdat ik erop vertrouw dat God me beschermt tegen onreine gevoelens.”

Enorme schok

“De vriendschap met Chris en Mia werd steeds hechter. Naast het ondernemen van leuke activiteiten met zijn drieën, sprak ik ook regelmatig alleen met Mia af. De schok was enorm toen Mia in 2017 na een ongeval overleed. Ik had een dierbare vriendin verloren en was ook bang om Chris als vriend te verliezen. Ik wilde hem heel graag troosten en helpen, maar hoe doe je dat als alleenstaande vrouw zonder dat er direct geroddeld wordt? Ik had het er erg moeilijk mee dat Mia als schakelpunt tussen Chris en mij was weggevallen.”

Trouwen op latere leeftijd

“Kort nadat Mia overleed ging ik met een andere vriendin twee maanden naar Zuid-Afrika. Die reis was al gepland en hoewel ik eerst dacht dat ik het maar moest afblazen, ben ik uiteindelijk toch gegaan. Dat was achteraf een heel goede keuze. In Zuid-Afrika kon ik afstand nemen van de situatie en veel bidden. Af en toe mailde ik met Chris om te vragen of hij het allemaal kon redden. De mails werden steeds intensiever en onze digitale gesprekken gingen steeds meer de diepte in. Na 32 jaar lang bevriend geweest te zijn, gingen we meer voor elkaar voelen. We besloten samen verder te gaan. De kinderen van Chris en andere familieleden hebben we als eerst ingelicht, maar met het wereldkundig maken van het nieuws hebben we nog even gewacht. Het overlijden van Mia was nog zo kort geleden en er moest ook tijd zijn voor rouwen. Uiteindelijk hebben we in overleg met de kinderen bedacht dat we in mei 2018 zouden gaan trouwen.”

Oudedagvoorziening

“Ik had nooit gedacht ooit nog te zullen trouwen en ik was ook niet meer zo bezig met het krijgen van een partner. Mijn gebed werd meer en meer of de Heer mij een goede oude dag zou willen geven en voor me zou zorgen. Ik zie Chris echt als een antwoord op dat gebed. We maken er altijd grapjes over dat hij mijn oudedagvoorziening is. We zijn intens gelukkig. Tegenover Mia voelen we ons niet schuldig. Ze zou het ons ook gegund hebben. En we zijn getroost met het idee dat zij nu in de hemel is. Chris en ik leven bij de dag en we kijken niet te ver in de toekomst. Je weet nooit wat het leven gaat brengen, dus we genieten maar gewoon van de tijd die we nog samen krijgen van God.”

Lees ook het verhaal van 40+ single Evelien: 'Ik vind het niet eerlijk om niet blij te zijn met wat ik wél heb'