Van verslaafde dakloze naar ambulant ondersteuner
Natasja: ‘Daklozen hebben een uitvalsbasis nodig met aandacht voor de mens’
Leestijd: 6 minDoor Hendriëlle de Groot
Natasja Schreuder (35) heeft een turbulent leven achter de rug. Al op jonge leeftijd kwam ze in pleeggezinnen terecht, ze kampte met een verslaving en is meerdere jaren dakloos geweest. Tot ze geraakt werd door God en haar herstel begon. “Ik heb mezelf echt leren kennen, doordat ik door een dal van diepe duisternis ben gegaan. Zonder de hulp van God was ik daar nooit uitgekomen.”
In haar buurt komt een daklozenopvang, is het plan. Daar is veel weerstand tegen van buurtgenoten. Als ze pamfletten en posters ziet hangen tegen de komst van de daklozenopvang, raakt dat haar als ex-dakloze diep. “Ik word er boos van. Mensen zijn zo stigmatiserend: als er een mededeling is dat er een verslavingsopvang komt in hun buurt, is het meteen van ‘oh jee, mijn dochter loopt kans op verkrachting’ of ‘we krijgen straks allemaal bedelaars bij de supermarkt’. Negen van de tien dakloze mensen willen echt van hun verslaving af, maar weten niet hoe. Als je aan de rand van de maatschappij staat is dat heel erg moeilijk. Mensen hebben een uitvalsbasis nodig om hun leven op de rit te krijgen. Een plek om te wonen met aandacht en zorg voor de mens. Dat had ik ook nodig.”
