Niet haar droombaan

Alhoewel de uitgeverswereld voor Vincenza nieuw terrein is, is de journalistiek dat allesbehalve. Ze studeerde af aan de Christelijke School voor Journalistiek, al droomde ze vroeger niet van een baan als deze. “Ik heb bij kranten stagegelopen en voor tijdschriften geschreven, maar ik wilde bewust de communicatie kant op, omdat ik mij voor goede doelen wilde gaan inzetten.” Uiteindelijk rolde ze in leidinggevende rollen, waardoor ze veel bestuurlijke ervaring heeft opgedaan. “Ik heb nog een tijd in de Raad van Advies van het Nederlands Dagblad gezeten en daar ben ik zelfs voorzitter van geweest. Ik vond het toen heel leuk om dat lijntje met de journalistiek open te houden. Toch had ik deze functie nooit voor mezelf bedacht.”

Ze is de allereerste vrouw die de functie als directeur-uitgever gaat bekleden bij Nedag, iets wat tijdens het sollicitatieproces geen enkele keer naar voren kwam. “Ik wist het zelf niet eens. Ik hoorde dit pas tijdens een welkomstinterview voor de krant. Voor mij is het niet bijzonder, want ik ben al heel mijn leven vrouw. Maar het valt mij wel op dat er meer vrouwen naar mij toekomen om te zeggen dat ze het leuk vinden dat ik het ben. Als het een man was geweest, hadden mensen niet gezegd: o, wat leuk dat het een man is. Dus daaruit blijkt dat het toch wel speelt.”

Lees verder onder de foto.

‘Het is een spannende tijd’

Het is geen gespreid bed waar Vincenza terechtkomt, want media liggen onder vuur. Ook in Nederland. “Het is een spannende tijd, zeker in de krantenwereld. Hoe overleef je als krant en hoe overtuig je de lezers dat we hen betrouwbare informatie geven? De wereld is zo veranderd”, stelt La Porta. “Mensen zien het meeste nieuws toch online, maar zitten daar vaak in hun eigen bubbel.” Gelukkig zijn er bij de krant al veel stappen gezet naar digitalisering en kan Vincenza samen met haar team zoeken naar de mogelijkheden die er zijn om de krant en het opinieblad toekomstbestendig te houden. “Alle kranten worstelen hiermee en zien elkaar als concurrent, maar ook als concullega’s ten opzichte van big tech en AI. Want zeker AI is voor journalisten een spannende ontwikkeling.”

De kunst van naastenliefde

“Het is de kunst om de komende jaren elkaar in de ogen te blijven aankijken en het gesprek met elkaar aan te blijven gaan, in plaats van ruziënd over straat te gaan. Mensen gaan hard tegen hard. Er zijn zelfs vriendschappen die kapot gaan omdat ze een ander standpunt hebben in de situatie tussen Israël en Gaza bijvoorbeeld.” Naastenliefde is volgens Vincenza echt een kunst aan het worden. “Ik zou willen zeggen: laat je niet in één kamp duwen. Het meeste van het leven is niet zwart-wit. ”

Het meeste van het leven is niet zwart-wit.

Om te voorkomen dat je in je eigen bubbel en algoritme blijft, adviseert Vincenza om betrouwbare informatie te vergaren vanuit verschillende punten. “Hoor en wederhoor is in deze tijd echt van belang. Mensen luisteren niet meer naar elkaar, ze horen alleen maar om hun eigen mening te verkondigen.” Het is dan extra lastig als iemand bij die mening zijn of haar geloof aanhaalt. “Zo van: ik denk dat God dit zo vindt. Ik ben fan van het beeld van het lichaam van Christus. De knie snapt de elleboog niet, maar je hebt elkaar wel nodig om het evangelie van Christus te begrijpen.”

Of Vincenza het anders gaat aanpakken dan haar voorganger Rinder Sekeris? “Hij heeft het heel lang gedaan, met positieve resultaten, waardoor er geïnvesteerd kon worden in nieuwe ontwikkelingen zoals de digitalisering. Ik hoop daar zeker mee door te gaan. Ik heb nog geen verbeterpunt kunnen ontdekken, het is een eer dat ik op zijn schouders mag staan.”

Beeld: Gregor Servais voor het Nederlands Dagblad