In België draaien ze daar hun hand niet voor om. Ze weten dat hun topspits Romelu Lukaku zijn geloof niet onder stoelen of banken steekt. Dat moet natuurlijk verder onderzocht worden, dus opeens vraagt interviewer Ruben van Gucht van Sporza of Lukaku zijn Bijbel heeft gelezen. En tadaa, dat blijkt zo te zijn. De interviewer tovert direct een Bijbel tevoorschijn en nodigt Lukaku uit om te delen wat hij heeft geleerd. En zonder schroom begint hij te vertellen...

Dat is iets waar wij als gelovigen veel van kunnen leren. Want evangelisatie is voor veel christenen een activiteit waarbij je op straat dingen moet doen die je niet wilt. Ik heb er allerlei vervelende associaties bij. Ik denk aan die gast die op een sinaasappelkistje op Amsterdam CS staat te evangeliseren. Een jeugdgroep die met liedjes de aandacht probeert te trekken van mensen die nog heel snel hun bus of trein willen halen. En wat te denken van die gasten die terwijl je je fietsslot opent, naast je komen staan met een foeilelijke Jezus-flyer en vragen of je Hem al kent. Gênant. Laat ik duidelijk zijn, zeer zwaar respect voor deze mensen. Maar deze vorm van evangelisatie past in ieder geval niet bij wie ik ben. Daarnaast denk ik dat deze oude manieren niet meer aansluiten bij onze netwerktijd en -cultuur.

Hierover heb ik mij jarenlang schuldig gevoeld. Was ik niet enthousiast genoeg over Jezus? Deed ik het dan niet goed genoeg? Is er een alternatief? Gelukkig wel. Ik leer van Jezus en de manier waarop hij zijn boodschap brengt. Ik zie hem persoonlijke relaties opbouwen. Zijn leven delen met vrienden en mensen die hij onderweg tegenkomt. Niet als eenmalig theorietje, maar als levensstijl. Met woorden en daden die met elkaar overeen komen. 

Dat is exact wat Lukaku doet. Hij inspireert mij met zijn interview. Deel je (geloofs)leven maar met de mensen om je heen. Buren, vrienden, familie en - voor Lukaku - journalisten. Door te luisteren en zonder schaamte te vertellen waar je voor staat. En natuurlijk bereid zijn om de vragen te beantwoorden die vanzelfsprekend gesteld gaan worden.

Tekst: Leenard Kanselaar