Navigatie overslaan
Sluit je aan
Uitgelichte afbeelding
© Shutterstock & Ai

Waarom kat­ten­film­pjes helpen en eten niet: zeven verrassende troost-feitjes

Inspiratie

Een arm om je schouder, oprechte aandacht, de juiste woorden: we ervaren allemaal weleens warmte en verlichting in moeilijke tijden. Maar hoe werkt dat? En waarom helpt het ene wel en het andere niet? Zeven verrassende kijkjes in de wetenschap achter troost.

Zeven troost-feitjes!

In Visie 6 lees je verhalen over troost. Hier krijg je zeven verrassende kijkjes in de wetenschap achter troost.

Knuffel niet te kort!

Wil je iemand troosten met een knuffel? Dat kan zeker: talloze onderzoeken laten de positieve effecten van lichamelijke aanraking zien. Maar doe het niet te kort, bewees onderzoeker Karen Grewen in 2003. Concreet: minimaal 20 seconden knuffelen geeft het beste resultaat. Een vergelijkbaar onderzoek uit 2018 laat zien dat het vasthouden van handen tijdens moeilijke tijden (pijn of verdriet) ook echt helpt: de hersenen van mensen die elkaars hand vasthouden, nemen signalen van elkaar over. Dus zowel de pijn als de troost wordt onbewust gedeeld. Een mooi idee!

Pijn? Kusje erop!

Er is verrassend veel onderzoek gedaan naar de vraag of ‘een kusje erop’ echt werkt bij kinderpijn. Het antwoord is: ‘ja’, en wel om verschillende redenen. Een wetenschappelijk onderzoek uit 2017 toont aan dat speeksel helpt bij het genezen van wonden; dus het helpt fysiek. Daarnaast legt hoogleraar pijnbestrijding Frank Huygen in de Volkskrant uit dat een kus of aai bepaalde prikkels naar de hersenen stuurt, die de pijn tijdelijk kunnen verdoven. En tot slot, zegt hoogleraar gezondheidpsychologie Jozien Bensing in datzelfde artikel, is er een sterk placebo-effect. Een kind verwacht dat het helpt, en dan doet een kusje daadwerkelijk iets. Zo gek is een zoentje op een zere plek dus niet.

De troost van kattenfilmpjes

Jessica Gall Myrick, professor mediastudies, was zo gefascineerd door het fenomeen ‘kattenfilmpjes’, dat ze in 2015 besloot er een wetenschappelijke studie aan te wijden. Wat bleek: het kijken van grappige kattenfilmpjes zorgt voor stressverlaging, een beter humeur én een lichtere kijk op de wereld. Zelfs bij mensen die zich schuldig voelden over de tijdverspilling waren de positieve effecten sterker. Dus zoek je verlichting? Kijk een schattig kattenfilmpje!

Zo ruikt troost

Wil je gerustgesteld worden? Dan helpt de geur van een geliefde. Dat lieten wetenschappers van de University of British Columbia zien. Bijna honderd vrouwen moesten van hen ruiken aan een T-shirt. Bij de vrouwen die roken aan het shirt van hun partner, werd het stressniveau aanzienlijk lager, terwijl de geur van een vreemde juist extra stress opleverde. Onze neus kan ons dus helpen bij stress of verdriet.

Onze neus kan ons dus helpen bij stress of verdriet

Snik, hap, slik

Bij liefdesverdriet een bak ijs, na een slechte uitslag een patatje mét of in een slechte bui een zak snoep: troost-eten is een bekend fenomeen. Maar, concludeerden twee Maastrichtse psychologen na het doorspitten van 25 onderzoeken: het bestaat niet. Mensen die zeggen emotie-eters te zijn, eten áltijd al te veel. Alleen gebruiken ze de emotie achteraf als excuus. En andersom: bij een verdrietige film of herinnering gaan mensen niet meer of anders eten dan normaal. Dus helaas, zelfs het emotie-excuus om lekker te snacken vervalt.

Wat denk jij? Grijp jij eerder naar eten als je verdrietig bent?

Aantal reacties: 0

Troost jezelf

Hardop tegen jezelf zeggen: “Het ís ook moeilijk. Je doet het geweldig!” of: “Je komt hierdoorheen” helpt echt, zelfs als je het niet gelooft. Dat blijkt uit een veelgeciteerd onderzoek uit 2009, waar deelnemers hardop teksten moesten voorlezen terwijl ze aan scenario’s dachten. Bij de mensen die vriendelijke en bevestigende teksten lazen, werden de hersengebieden actief die ook actief worden als iemand anders empathie of medelijden toont.

De beste trooster

De Uitvaartmuziek Top 100, jaarlijks samengesteld door verzekeraar Dela, laat al jaren dezelfde nummers zien: ‘Time To Say Goodbye’ van Andrea Bocelli, ‘Mag ik dan bij jou’ van Claudia de Breij en ‘My Way’ door Frank Sinatra staan altijd hoog. Waarom troosten juist deze nummers? Muziekpsycholoog Waldie Hanser onderzocht het, en ontdekte: het zijn niet extreem dramatische liedjes, maar ze zijn wel plechtig en sereen. De woorden die gebruikt worden, zijn meestal positief en verbindend en gericht op de relatie. Het gaat bijvoorbeeld vaak over ‘jij’ en ‘jou’, en daardoor voelen mensen zich verbonden met de overledene.