Met mij kijken nog zo’n drie miljoen Nederlanders naar het programma, waarmee het bij de meest bekeken televisie van Nederland hoort. Nu het nieuwe seizoen voor de deur staat, is het belangrijk om even stil te staan bij de ziel van Wie is de Mol? Die zit ’m niet in de bekende Nederlanders (van wie ik het gros niet ken) of de geniale opdrachten, exotische locaties of uitgerekte spanningsmomenten. Nee, die vinden we in de lippen van presentator Rik van de Westelaken. 

Een bevriende logopedist wees me erop, en als je het eenmaal ziet, kun je er niet meer omheen: de presentator van Wie is de Mol? perst zijn lippen samen na het laatste woord van iedere zin. Maar waarom?

Een rondje googelen levert een schat aan informatie op. Zo zouden mensen die hun lippen samenknijpen bedachtzaam, boos, geïrriteerd of afkeurend zijn. Het kan een poging zijn niet in huilen uit te barsten of een teken van twijfel. Kiespijn is ook een optie. Zo zie je maar: wie googelt naar symptomen, eindigt met een schier eindeloze lijst opties, waar we doorgaans de meest heftige van onthouden.

Maar ik denk dat de lippen van Rik simpelweg tonen dat hij doodsbang is om een woord te veel te zeggen. Hij kent het verborgen geheim van het programma: de identiteit van de mol. Daarom perst hij zijn lippen na iedere frase samen: zo floept er niets uit. En daarmee vormt dat vastberaden streepje onder zijn neus het hart van het programma: het mysterie.

Wij kijkers doen er alles aan om het te weten te komen. We noteren hints, luisteren podcasts, praten erover met collega’s en fabriceren hele theorieën – tenminste: dat doe ik. Wellicht ben ik een uitzondering. Daar, achter die ferm gesloten lippen, bevindt zich het mysterie. We beseffen: zodra het ontrafeld is, is de lol eraf. Dan heeft het programma geen zin meer. En tóch willen we het weten en hangen we aan de getuite lippen van Rik.

Jawel, het is net het leven. We snappen er niks van en zoeken wanhopig naar iedereen die het raadsel ervan kan oplossen. We hangen aan de lippen van mensen die wat duiding en informatie geven, fabriceren hele theorieën en denken voortdurend dat we het nu toch wel doorhebben. En zoals ‘molloten’ eindeloos kunnen bekvechten over hun verdenkingen, kunnen we eindeloos discussiëren over onze ontdekkingen: dus zo zit het leven in elkaar!

Als christenen zijn we er helemaal goed in. We hebben het leven ontdekt in Jezus Christus en onze interpretatie van dat leven is natuurlijk de enige juiste – die verdedigen we met hand en tand. Maar misschien is het net als Wie is de Mol? en zit de crux ’m nu juist in het mysterie. Het kan geen kwaad af en toe onze lippen op z’n Riks op elkaar te knijpen.