Miranda Terpstra is dit ruim een jaar geleden begonnen, omdat ze zag dat veel lhbt’ers bang zijn om naar de kerk te gaan uit angst niet geaccepteerd te worden. Door deze kaart wordt die drempel weggehaald. Lhbt’ers hoeven niet meer op hun hoede te zijn, omdat ze weten dat ze welkom zijn in de aangegeven kerken. Terwijl ik dit schrijf staan er honderd kerken op de kaart en er komen er wekelijks zo’n twee á drie bij. Prachtig, en we zijn pas anderhalf jaar bezig.

Wederzijds respect

Maar naast deze kaart is Wijdekerk veel meer, je kunt je verhaal delen: jouw ervaring als lhbt’er of omstander. Je kunt vertellen over acceptatie of andere dingen waar je tegenaan loopt met betrekking tot lhbt en de kerk. Er staan gedichten van ouders op de site en schilderijen die boekdelen spreken.
Wat ik zo bijzonder vind aan deze verhalen is dat ze wederzijds respect proberen te creëren. Niemand is erop uit om zijn gelijk te halen, wij willen zo graag een veilig plek te creëren voor iedereen. Welke mening je ook hebt over wat lhbt’ers wel en niet zouden moeten kunnen in de kerk en wat jij als lhbt’er wel of niet wilt.
Waar wij op uit zijn, is een algemene inclusieve christelijke kerk waar iedereen mag zijn zoals hij of zij wil zijn. Wij hopen dat iedereen een kerk vindt die bij haar of hem past.

Ik ben geliefd

Terwijl ik dit schrijf lig ik in het ziekenhuis. Ik ben drie weken geleden geopereerd aan mijn borst en daarnaast zijn mijn baarmoeder en eierstokken zijn weggehaald. Mijn buitenkant begint steeds meer te kloppen met hoe ik mij voel, met wie ik werkelijk ben. Maar aan operaties zitten risico’s, zo ook aan deze van mij. Er heeft zich vocht verzameld in mijn buik, er is tijdens de operatie een gaatje in mijn blaas gekomen. Om te herstellen, moet mijn blaas rust hebben. Hiervoor is met geluk drie maanden nodig in plaats van de zes tot acht weken die normaal gelden voor de operaties.

Het is om moedeloos en radeloos van te worden. De eerste drie weken gingen goed veel sneller dan verwacht. Ik herstelde in een noodvaart en nu lig ik hier opeens, in het ziekenhuis met slecht en confronterend nieuws.  Ondertussen stromen de berichten binnen van zowel het team van Wijdekerk.nl als alle contacten die het initiatief inmiddels heeft opgebouwd: zoals de Wijdekerkstraat die we met zijn allen tot stand lieten komen. Ik lig hier misschien alleen, maar ik word gezien en ik ben geliefd en zo vele anderen met mij.

Velen lijken in eerste instantie welkom

Zoals ik in een eerder blog heb gezegd heb ik het voorrecht gehad dat ik met open armen ben ontvangen in mijn kerk. Een voorrecht, omdat ik helaas steeds vaker andere verhalen hoor. Verhalen van mensen die de in eerste instantie welkom zijn, maar vervolgens niet in ‘de keuken’ mogen komen terwijl ze dat wel dachten, en ook wilden. Mensen die niet mee mochten doen aan het avondmaal, die niet ingezegend worden met hun geliefde, mensen die toch niet zo welkom zijn als ze in eerste instantie dachten en hoopten. Ik hoop dat deze mensen ook weten dat ze ertoe doen, dat ze geliefd zijn, dat er ook plekken zijn waar anders met lhbt’ers wordt omgegaan. Ik hoop en ik denk dat Wijdekerk.nl daarbij kan helpen. Dat we elkaar van dienst zijn, dat we de andere bemoedigen of een steuntje in de rug kunnen geven.

Ik hoop echt dat je even een kijkje neemt op Wijdekerk.nl. Deel je verhaal, doneer, bezoek een evenement. En als je nu denkt: waarom staat mijn kerk hier nog niet op? Meld je dan aan. Want samen zijn wijdekerk.

‘Wat ons drijft is de liefde van Christus’ – 2 Korintiërs 5:14a

Noud (17) wordt geboren als meisje, maar ontdekt op de middelbare school dat hij transgender is. Het verklaart het onbehagelijke gevoel dat hij jarenlang had. Voor Lazarus blogt Noud over zijn proces. Meer over Noud vind je ook op de site van wijdekerk.nl.