"Ik ben een van de 25.000 afgestane kinderen in Nederland", vertelt Wilco. "Daarna ben ik geadopteerd. Op het moment dat je zelf kinderen krijgt, begint de vraag te leven: 'Waar kom ik zelf vandaan?'.

"In het verleden heb ik mijn biologische moeder een keer ontmoet. Maar zij weet niet wie mijn vader is", vertelt Wilco in Martine in de middag. "Of misschien wil ze het niet zeggen, dat zou ook kunnen." 

Lange zoektocht

Tijdens zijn lange zoektocht heeft Wilco al allerlei dingen geprobeerd: "Kranten, Adres Onbekend, noem maar op..." Als Wilco's vader nog leeft, zou hij nu rond de 77 jaar zijn. Inmiddels zit Wilco met zijn DNA in zes databases wereldwijd in de hoop dat dat een match oplevert.

Hoop

"Hoe houd je de hoop vast?", vraagt presentatrice Martine ten Klooster zich af. "Uiteindelijk moet je soms misschien berusten dat het niet gaat lukken", antwoordt Wilco. "Maar ik hoop toch dat het kleine beetje hoop dat ik heb nog een keer bewaarheid wordt. Ook al zou hij niet meer leven... Dat je toch weet van wie je afstamt en van wie je eigenschappen mede overgenomen hebt."

'I still haven't found...'

Wilco: "Toen ik tussen de 16 en 21 was, was U2 een 'hot item'. Het was een band waar we veel naar luisterden en naartoe gingen." Toch had het nummer 'I still haven't found what I'm looking for' op dat moment nog niet de belangrijke betekenis die het nu voor Wilco heeft. "Nadat de kinderen geboren zijn, werd dat een heel ander verhaal. Steeds als ik het nummer nu hoor, komt er iets naar boven. De koude rillingen lopen over je lijf."