“Deze mensen hebben mijn hart gestolen”, zegt Berget. “Ik vind het een heel bijzondere ervaring om hier te zijn. We komen echt bij ze thuis. Ramona, Daniëlle en Chris hebben ieder een verhaal dat mij heeft geraakt. Maar wat mij vooral heeft geraakt, is hun openheid. Ik kom hier in hun huiskamer, als een vreemde. En dat het dan zo klikt…”

Geven en ontvangen

In de woongroep ‘Ceder 5’ wonen volwassenen met een verstandelijke beperking en/of psychiatrische problemen. Berget raakt al snel in gesprek met de bewoners. “Daniëlle maakt bijvoorbeeld hele mooie dingen zoals armbanden”, vertelt de zangeres. Ze vertelde dat ze die vooral maakt om ze aan anderen te geven. Daar wordt ze gelukkig van. Daar gaat mijn hart open van. Je bent hier omdat je je niet helemaal alleen kan redden in de buitenwereld. En dat je toch nog steeds kunt geven... Dat kan vooral omdat je heel veel liefde krijgt door de kanjers die hier werken.”

‘Het begint bij jezelf’

Ook Ramona woont in de woongroep van Ipse de Bruggen. Het inmiddels ruim een jaar haar thuis. In het afgelopen jaar maakte ze grote stappen, bijvoorbeeld op het gebied van haar gewicht. “Ze heeft er keihard voor gewerkt om af te vallen en de kilo’s zijn eraf gevlogen”, vertelt Henk. Berget heeft veel lof voor Ramona: “Ik vind het zo knap dat jij dat zo doet, met hulp van je begeleiders. Uiteindelijk begint het bij jezelf. Je hebt hulp gekregen, maar jij bent degene die het moet doen hè?”.

‘Blij met wie ik ben’

“Ik heb zelf ook te kampen gehad met overgewicht”, vervolgt Berget. “Je moet er altijd op letten wat je eet, bewegen… Het hoort op een gegeven moment bij je lifestyle. Dan vind ik het zó knap van Ramona. Wat ik zo mooi vond, is dat ze zei: ‘Zoals ik nu ben, ben ik heel tevreden met mezelf. Ik ben heel blij met wie ik ben. En nu wil ik zo blijven.”

Een baan in de zorg?

Zou de zorg iets voor Berget zijn? “Het zou een beetje gek zijn als ik zou zeggen: ‘Ja, dat doe ik wel even. Dat is natuurlijk niet zo”, zegt Lewis eerlijk. “Vandaag is een hele leuke dag, maar ik heb van de begeleiders gehoord dat er ook dagen zijn dat het heel hard werken is. Het kan best pittig en zwaar zijn. Maar ik hou van mensen. En wanneer ik daar de juiste opleiding voor zou krijgen, denk ik dat mij dit wel zou liggen.”

‘Prachtige mensen’

Berget richt zich tot de begeleiders: “Hoe jullie dit doen… Je moet echt van mensen houden. Ik heb jullie aangehoord en heb zwaar respect. Jullie zijn prachtige mensen!” Een van hen is Esther van Doornen. Ze werkt al 15 jaar bij Ipse de Bruggen en maakte daarvoor de switch van het toerisme naar de zorg. Een keuze waar ze tot op de dag van vandaag heel blij mee is.

Echt contact

Esther: “Mijn ouders hebben altijd gezegd: ‘Esther, ga nou in de zorg. Dat is echt iets voor jou’. Uiteindelijk heb ik dat gedaan en ben ik nooit meer weggegaan. Het is veel menselijker. Je bent echt met elkaar in contact. Als collega’s, maar ook het personeel met de cliënten. Het is meer dan alleen een professionele relatie.”

‘We doen het samen’

Op de vraag wat haar rol is, vertelt Esther: “We werken met elke client een bepaald dagprogramma af. Soms is dat moeilijk en soms gaat dat vlekkeloos. Daniëlle werkt bijvoorbeeld bij de dierenarts, Ramona verkoopt kaarten... De ene keer lukt het bij bijvoorbeeld Daniëlle iets minder en help ik wat meer. En de andere keer kan zij het helemaal zelf en hoef ik niks te doen. We doen het echt samen.”

Vier-momenten

“Zijn er ook vier-momentjes?”, vraagt Henk zich af. “Dat een van de mensen die hier woont een volgende stap heeft gemaakt?”. “Ja, heel veel”, geeft Esther aan. “Iedere dag wel. Ramona woont hier nu ruim een jaar. Waar ze vandaan kwam, kwam ze eigenlijk niet zoveel buiten. We zijn nu zo ver dat we wel met haar naar buiten kunnen. Dat zijn momenten die we vieren. En zo is er iedere dag wel iets dat ze tegen je zeggen waardoor je denkt: ‘Yes, dat hebben we wel bereikt’.”