De 31-jarige Amerikaanse zangeres Lauren Daigle brak in 2018 wereldwijd door met haar album Look Up Child. Ook bij seculiere radiostations stond de muziek van de christelijke artiest op repeat. Dit jaar komt haar nieuwe album, Lauren Daigle, uit.
Het had niet veel gescheeld of het nummer You Say, dat haar over de hele wereld bekendheid vergaarde, was nooit geschreven, vertelt Lauren. Vijf jaar geleden stond ze op een kruispunt. “Ik kon doorgaan met muziek, of mijn spullen inpakken en teruggaan naar huis. Toch voelde ik de drang om af te wachten wat er zou gaan gebeuren. Dat was op de dag dat wij You Say schreven, het nummer dat alles veranderde.”
Boodschap van hoop
Lauren heeft een duidelijke missie: “Toen ik jong was, heb ik twee jaar lang ziek thuis gezeten. Ik zei tegen God dat ik de hele wereld zou vertellen over Zijn hoop, als ik maar mocht zingen. Dat ik dat nu mag doen, niet alleen op de christelijke markt, maar veel breder dan dat, brengt mij zoveel vreugde.” Haar muziek heeft altijd een hoopvolle boodschap. “Ik wil dat mensen weten dat er een leven vol vreugde en liefde is. Dat er een Vriend is die voor je klaarstaat wanneer je hem nodig hebt. Ik hou ervan om mensen over Jezus te vertellen en Zijn boodschap van hoop te delen.”
Ik wil dat mensen weten dat er een leven vol vreugde en liefde is
De passie voor wat ze doet, straalt van haar gezicht af. “Het maakt mij iedere ochtend blij wanneer ik opsta. Gisteren was ik bij mijn therapeut, zij zei: ‘Ik weet niet wat het is, maar ik heb echt een transformatie bij jou gezien in de afgelopen maanden’. Ik zei: ‘Ik weet wel wat het verschil is, ik mag weer gaan zingen’.”
Paniekaanvallen en depressie
Als covid begint, is Lauren op wereldtour. “Vlak voor het Amerikaanse deel van de tour had ik het gevoel dat ik dit niet te stevig moest vasthouden. Waarom wist ik niet, ik had gewoon zo’n onderbuikgevoel. Op de dag van de eerste show kwam mijn team naar mij toe en vertelden zij dat wij alles moesten stilleggen.” Met een klap komt Lauren’s drukke leven tot stilstand. “Het was een soort whiplash. In één seconde ging ik van tweehonderd kilometer per uur naar niets. Ik was aan het touren, ik ging de hele wereld over, ik deed interviews, en toen stopte dat opeens.”
Ik was iemand geworden die ik niet meer herkende
Voor Lauren begint een tijd van reflectie. “In Amerika leven wij zó snel, dat is gevaarlijk. Alles moet altijd maar groter, groter, groter, daarvoor hebben wij veel opgegeven. Iets als de tijd nemen om te zwaaien naar je buren zijn wij kwijtgeraakt.” Dat geldt niet in de minste plaats voor haarzelf, ontdekt ze. “Toen ik alleen thuis zat, realiseerde ik mij dat ik iemand was geworden die ik niet meer herkende. Iemand die ik niet eens per se meer leuk vond.”
Alles waar ze de voorafgaande jaren geen tijd voor heeft genomen, komt naar boven. “Pijn, angst, depressie, paniekaanvallen… Allemaal dingen waarvan ik niet wist dat ze onder de oppervlakte zaten.” In die tijd krijgt Lauren de inspiratie voor haar nieuwe nummer Thank God I Do. In dit lied zingt ze over de mensen die voor haar klaarstonden in deze moeilijke periode. “Als ik paniekaanvallen had, waren zij er. Zij lieten mij zien wie God is, en dat Hij mij nooit verlaat.”
Lauren Daigle
Haar nieuwe album is een zogeheten self-titled album. Zo’n album draagt de naam van de artiest, daarvoor wordt vaak gekozen wanneer er een verandering in muziekstijl heeft plaatsgevonden. In Lauren’s geval is die verandering geïnspireerd door waar ze vandaan komt.
Lauren groeide op in Lafayette, in de staat Louisiana. Een stad bomvol verschillende culturen, door de immigratie vanuit onder andere Canada, Haïti en Frankrijk. Familie, eten en muziek speelden een grote rol. “Vroeger deden wij ieder jaar mee aan het Festival International De Louisiana. Mensen lieten daar hun cultuur zien door kunst, zelfgemaakte sieraden en optredens. Zo vierden wij culturen van over de hele wereld. Ik denk dat dat de manier waarop ik naar het leven en naar andere mensen kijk sterk heeft beïnvloed.”
Op haar album Lauren Daigle zijn de klanken uit haar jeugd terug te horen in de koperinstrumenten op de achtergrond. “Ik hou van jazzmuziek, en specifiek van jazz uit New Orleans, it’s fun!”
Ben ik waardevol?
Ondanks de vrolijke klanken snijdt Lauren serieuze onderwerpen aan in haar nummers, bijvoorbeeld in het nummer Valuable (waardevol). Dat begon met een therapiesessie, waar de zangeres de vraag kreeg wat haar acties motiveert. “Na een reeks vragen ontdekte ik dat ik mijzelf altijd afvraag of ik waardevol ben. Ik denk dat de wereld daar niet eens over nadenkt wanneer zij mijn succes zien, maar het speelt altijd op de achtergrond.”
Zij kon zichzelf nauwelijks in de spiegel aankijken, dat brak mijn hart
Na de therapie rijdt Lauren rechtstreeks door naar de studio. Plotseling moet ze aan allerlei anderen denken. “Ik begon het nummer voor hen te schrijven. Ik dacht aan een vriendin, tegen wie ik ooit zei: je bent prachtig, weet jij wel hoe mooi jij bent? Ze antwoordde dat zij zichzelf nauwelijks kon aankijken in de spiegel. Dat brak mijn hart. De hele kamer licht op wanneer zij binnenstapt, anderen zien haar als zó waardevol.”
De vreugde van het leven
Haar grootste hoop is dat mensen vreugde uit dit album halen. “In Louisiana hebben wij een gezegde, ‘joie de vivre’, de vreugde van het leven. Dat is wat dit album voor mij gedaan heeft, het heeft mij uit de diepte getrokken en leven teruggebracht in mijn wereld. Ik hoop dat mensen zich erin herkennen, dat zij zich gezien voelen, en de vreugde van het leven terugvinden.”
Wat voor haar de vreugde van het leven is? Lauren glimlacht breed. “Het is een lach op iemands gezicht zien, iemand in de ogen aankijken, het leven vieren, familie, geliefden en eenheid. Als je over straat loopt, iemand tegenkomt, en drie kwartier later wegloopt van een gesprek. Dan wordt de wereld kleiner, en hoef jij je niet zo alleen te voelen. Dat is de vreugde van het leven.”
Sinds 12 mei is het eerste deel van Laurens album te beluisteren via je favoriete streamingsdienst.
