Een vrome dominee-stem breekt erdoorheen: “Zijn jullie ziende blind? Dat programma draait maar om één ding…” “Zingen?” roept een onnozele stem. “Neen, geenszins,” galmt de dominee-stem: “Het draait om seks en wellust! Als je verkeert in het Sodom en Gomorra van de televisie, moet je niet raar opkijken dat zulke dingen gebeuren. Dit soort verhalen hoor je niet over Rail Away of Nederland Zingt!”

“Hypocriet!” brullen de stoeren en de geëmancipeerden. “Hoeveel #MeToo-verhalen komen er niet uit de kerkelijke hoek? Jullie hebben je macht keihard misbruikt. Dus zeg jij maar niets, vrome viespeuk! We zijn maar wat blij dat we af zijn van jouw verstikkende dubbele moraal.” “Jullie zien gewoon niet onder ogen welke schade jullie zogenaamde vrijheid allemaal heeft aangericht,” buldert de dominee-stem.

Het ontaardt in een kakofonie. De stemmen denken dat ze meer gelijk hebben als ze harder praten. Na een aantal dagen verstommen ze: uitgeschreeuwd, schor, hun stem kwijt.

• Lees ook: 'Er is geen simpel recept voor een goed leven'

Het wordt stil in mijn hoofd. En dan hoor ik ineens een andere stem. Niet in mijn hoofd, maar in mijn lijf. Hij praat zacht, dus ik moet goed luisteren. “Jullie zijn wel verontwaardigd, maar als je eerlijk luistert naar je lijf, zijn die gevoelens je toch niet vreemd? Je moet toch erkennen dat je soms een gewoel van begeerte bent, prikkelbaar door het minste of geringste. Zelfs de vroomste kan in een zwak moment vervallen tot geviespeuk in de coulissen. Misschien lijk je meer op die mannen die je verafschuwt dan je denkt en kun je zelf zomaar de fout ingaan als je dat niet onderkent. Dat zou ook onderwerp van gesprek moeten zijn.”

Een ongehoord geluid dat een stem verdient in Holland.