“Ik wil alleen supermarkt!” Normaal zeggen we dan ‘Nee joh, daar ben je veel te klein voor, je bent net twee jaar’, maar nu dachten we: laat haar maar gaan. Het is weekend, we hebben alle tijd. We kijken wel hoe ver ze komt. Ze wordt toch wel afgeleid door een vogel. Of door een wipwap. Of ze vindt het te ver lopen. Of toch te eng. Of loopt de verkeerde kant op…

Tekst gaat verder onder video.

Maar niks van dat gebeurde. Integendeel, ondanks dat het zo’n halve kilometer lopen is, ging Pip – met haar boodschappentassie - rechtstreeks op haar doel af. Zelf bleef ik er steeds tien meter achterlopen, zodat ik kon ingrijpen mocht er toch iets gebeuren, maar verder liet ik haar gaan. Met onverwacht succes. Dus note to self:

1.        Kinderen onthouden meer dan we denken.

2.        Kinderen kunnen vaak meer dan we denken.

3.        Kinderen hebben het geduld nodig om 1 en 2 te kunnen bewijzen.

4.        Vaker achter onze kinderen lopen in plaats van voor hen de weg bepalen.

Niet dat het ons altijd even goed lukt, maar dit was een geslaagd experiment. Het leverde in ieder geval een heerlijk bakje aardbeien op. En belangrijker nog: een megatrots kind. En ouders. <3

Bas Derks (30) is vader van twee: Pip (2) en Wies (0). En dat is een grotere levensverandering dan hij ooit voor mogelijk hield. Daarover schrijft hij bloedeerlijke blogs.