Overdag filmden we in een vluchtelingenkamp in Somalië. Vanwege de kans op aanslagen of ontvoeringen werden wij na het filmen veilig opgesloten achter de driedubbele muur van ons verblijf. We brachten onze tijd door aan de lange tafel die op de zanderige vloer stond. We evalueerden wat we gefilmd hadden, geraakt door de verhalen.

In je T-shirt en op je eten

Maar grote kakkerlak-achtige insecten maakten na zessen het zitten aan tafel onmogelijk. We vluchtten naar binnen, maar ook daar vlogen deze kamikaze-insecten je T-shirt binnen of landden ze op je eten. En als dan we gingen slapen, maakten we in een terugkerend ritueel onze klamboes insectenvrij en stuurden we met onze slippers alle levende en kruipende dieren onder ons bed naar de eeuwige jachtvelden.

Zorgen van een andere orde

Ach, wat zeur ik. Ik slaap nu iedere avond weer in een schoon bed. Ik denk aan Ali, die met z’n zes kinderen in een mini-hutje van takken en doeken slaapt. Denkend aan wat hij heeft moeten achterlaten. Hongerend, slaat hij gedachteloos de beesten van de nacht van zich af. Zijn zorgen zijn van een andere orde.

Wil jij bijdragen aan voldoende voeding, medische zorg, schone sanitaire voorzieningen én meer veiligheid binnen en rondom vluchtelingenkampen in dit land?