Yasmine moest met haar gezin vluchten voor het geweld van de burgeroorlog. Bij de Turks-Syrische grens begon de Turkse douane op hen te schieten. Yasmines zus had haar dochter vast, dus ze riep: “Ren maar vooruit!” Het is de jonge moeder alleen nooit gelukt erachteraan te gaan. Nu woont haar dochter met haar zus in Duitsland. Zelf is ze achtergebleven met haar man en drie zoons. Een van hen is Mahmoud, die tijdens de burgeroorlog met zuurstofgebrek werd geboren. Omdat er in de chaos geen ambulance kon komen, is hij nu lichamelijk gehandicapt.

Leren lopen

Samen met EO Metterdaad-partner Dorcas waagt Yasmine een poging om te videobellen met haar dochter – maar dat valt nog niet mee door de slechte internetverbinding. De organisatie biedt het gezin ook praktische hulp in de vorm van voedselpakketten en medische zorg voor Mahmoud. “Ik hoop”, zegt Yasmine, “dat hij zelfstandiger wordt en zelf gaat lopen.” Daar is hij al druk mee aan het oefenen. “Ik word stukje bij beetje beter”, zegt hij zelf. “Ik oefen elke dag en loop zelfs al op straat.” Vanwege zijn handicap kan hij niet naar school, maar Dorcas zorgt ervoor dat hij naar muziekles gaat. “Dat helpt mij om de moed erin te houden.”

Er zijn veel meer Syrische gezinnen die medische, psychische en praktische hulp nodig hebben. Wil jij daaraan bijdragen?