'Weet je wat mij leuk lijkt? Een tiny house'
Een blog van Corien Oranje
Leestijd: 3 minDoor Corien Oranje
“Weet je wat mij leuk lijkt?” vraag ik. “Een tiny house.” Mijn zoons kijken elkaar aan en barsten dan in lachen uit. “Nee mam,” zegt zoon nr. 3. “Dat vind jij niet leuk. Je dénkt alleen maar dat je dat leuk vindt. Maar na twee dagen wil jij heel snel weer naar huis.”
Ze kennen mij behoorlijk goed. Ik houd inderdaad niet van viezige vakantiehuisjes met de geur van vocht, een wc die naar pis ruikt en een kussen waarin anderen gekwijld hebben. Maar een tiny house, dat is wat anders.
Als ik even vastzit tijdens het schrijven – en dat gebeurt vaker dan me lief is – kijk ik naar YouTube-filmpjes met tiny houses. Jonge stellen die midden in de natuur wonen. Een gezellig kacheltje voor in de winter. Een zitbank die uitgeklapt kan worden tot logeerbed. Een eettafeltje waar je een grote tafel van kunt maken, een keuken met oven, een slaapkamertje op de vide. En een eigen moestuintje en een speciaal rioleringssysteem met planten die jouw uitwerpselen veranderen in heerlijk drinkwater. O ja, en een houten veranda natuurlijk.
