De tafels zijn gedekt, de versiering hangt en de eerste gasten druppelen de zaal binnen. “Dit jaar organiseren we samen met het Leger des Heils een kerstmaaltijd voor mensen die dat verdienen of even nodig hebben”, vertelt presentator Bert van Leeuwen. “Een deel van onze gasten komt uit de buurthuiskamer van het Leger des Heils Breda.

Die mensen hebben niet altijd iemand met wie ze Kerst kunnen vieren. Voor het andere deel ga ik de straat op om mensen te vragen wie ze een kerstdiner gunnen. Of misschien moet er nog een familieconflict opgelost worden voor de Kerst. Als zo’n verhaal me raakt, nodig ik die persoon uit. En als het nodig is, kom ik in actie om de vrede te herstellen.”

Wat gaan we op eerste kerstdag zien op tv?

“Ga vooral lekker kijken, zou ik zeggen! Deze avond zetten we echt even een paar mensen in het zonnetje. We leggen ze in de watten met lekker eten – bereid door tv-kok Rudolph van Veen – en voor sommigen staat er een verrassing klaar.”

Het verhaal van Paulette

“Ik ben vorig jaar oktober plots mijn man verloren aan een hartstilstand. Terwijl de wereld verderging, stond mijn leven stil. We hadden een oude Duitse herdershond die veel zorg nodig had, en die kon ik in mijn eentje niet dragen. Het was oud-collega Lenneke die adviseerde om een cursus te doen met mijn hond, zelf had ik daar nog helemaal niet aan gedacht. Ze bood emotionele steun in een tijd dat ik het moeilijk had. Ze ging mee naar de cursus en vroeg geregeld hoe het met me ging. Ik wilde Lenneke graag bedanken voor wat ze betekende voor mij en neem haar daarom mee naar het diner.”

Kerst is een feest dat je samen viert. Hoe kun je dat in je eigen omgeving vormgeven?

“Kijk om je heen met Kerst. Voor velen is het een gezellig familiefeest, maar anderen zien enorm op tegen de donkere dagen. Dat komt doordat ze bijvoorbeeld iemand verloren zijn, mensen missen of een conflict hebben met iemand. Probeer met die mensen een praatje aan te knopen. Als je eventueel nog een stap wilt zetten, kun je ze, net als wij deden, uitnodigen voor een mooi diner.”

‘Fantastisch’

Inge werkt als vrijwilliger in de buurthuiskamer van het Leger des Heils in Breda en vindt het fantastisch dat ze mag komen dineren. “Waarom ik uitgenodigd ben? Ik denk omdat mensen weten dat ik het vroeger niet makkelijk had. Mijn ouders verhuisden na de Tweede Wereldoorlog naar Zimbabwe. Ik werkte daar op mijn 20e in een telefooncentrale en iemand van het leger belde ons om door te geven welke militairen er gesneuveld waren in de burgeroorlog die daar destijds woedde. Hij noemde de namen en hun rang. Op een dag bleek dat mijn broer, die in het leger zat, er ook tussen zat.

• 

  Kerstquiz: waar is Jezus?

  Test jouw kennis

  Doe mee!

Ik stond onder ede en mocht, toen mijn vader me die middag ophaalde, niet tegen hem vertellen dat zijn zoon was overleden. Dat was vreselijk. Uiteindelijk belde het leger mijn ouders om het nieuws te vertellen, maar ze hebben nooit geweten dat ik het eerder wist. Het is al vijftig jaar geleden, maar ik heb er nog steeds moeite mee om het verhaal te vertellen. Mensen bij het Leger des Heils weten dat dit grote impact op mij heeft gehad, daarom nodigden ze mij met mijn dochters uit. Daar ben ik heel erg dankbaar voor.”

De straat op

Behalve de mensen van de Leger des Heils-huiskamer biedt Bert ook mensen op straat de kans om iemand uit te nodigen of een conflict op te lossen. Zo kwam hij Paulette tegen, die graag haar vriendin Lenneke meeneemt. Ook ontmoette hij Cees, die zijn goede vriend Lex wil verrassen.

Het verhaal van Cees

“Sinds mijn 18e ben ik bevriend met Lex, en dat is inmiddels al meer dan zestig jaar. Zijn vrouw kreeg acht jaar geleden dementie en had direct ondersteuning nodig. Lex verzorgde haar thuis en ving haar zo goed mogelijk op, maar twee jaar geleden ging het niet meer. Zijn vrouw moest naar een verzorgingstehuis en dat viel Lex zwaar. Daar werd de dementie steeds heftiger, soms herkende ze hem niet meer. Daarnaast belandde zijn enige kleindochter tijdens een vakantie in coma. Het kwam gelukkig goed, maar al die spanningen kwamen wel op Lex’ bordje. Reden genoeg om onze vriendschap met dit diner een gouden randje te geven.”