Ik ben, zoals je wellicht weet, supporter van PSV. Maar de neiging om met de borst vooruit te lopen was dit jaar minimaal. Ik zal uitleggen hoe dat komt.

De neiging om met de borst vooruit te lopen was dit jaar minimaal

Als je voetballiefhebber bent, weet je dat PSV de afgelopen competitie voortvarend startte. De eerste tien wedstrijden werden allemaal gewonnen. Een beetje zoals dat vorig jaar ging, toen we (sorry) bijna alles wonnen.

Maar na de winterstop kwam de klad erin. Stonden we voor de winterstop op een zeker moment maar liefst negen punten voor op Ajax, na de winterstop verloren we zo vaak en zo veel dat we maar liefst negen punten achter stonden op de zogeheten ‘godenzonen’ uit Amsterdam.

Dat enorme verval was een les in nederigheid. Sinds Peter Bosz in 2023 trainer werd PSV wonnen wij van PSV vrijwel altijd en overal. Met prachtig voetbal ook nog eens. We hoefden eigenlijk niet te kijken wat de andere clubs in de competitie presteerden, wij stonden toch bovenaan…

Hoe is het mogelijk dat een voetbalploeg zo enorm in elkaar stort?

Maar ineens, aan het begin van dit kalenderjaar, was dat voorbij. Als ik de tijd zou hebben, zou ik daar dolgraag een boek over schrijven. Hoe is het mogelijk dat een voetbalploeg zo enorm in elkaar stort? Wat is daar gebeurd, achter de schermen of in de hoofden van de voetballers en hun staf? Hoe kan het dat je ineens ook niet meer kunnen winnen van zwakke, laaggeklasseerde ploegen, die je normaal gesproken met speels gemak op zou rollen?

Dat PSV toch kampioen is geworden, heeft het niet aan zichzelf te danken, maar aan Ajax. Want na de ineenstorting van PSV volgende een vergelijkbare ineenstorting van de Amsterdammers. Ook zij verloren ineens op onbegrijpelijk wijze van zwakkere tegenstanders.

En zo kon het gebeuren dat aan het einde van de competitie PSV één punt meer had dan Ajax. Ja, dan ben je de beste van het land, want je hebt de meeste punten verzameld, maar om nou met de borst vooruit te gaan lopen... We hebben vooral ontzettend geluk gehad!

In de kerk zou dit ongetwijfeld een geschenk zijn genoemd. Of beter: genade! Niet verdiend, toch gekregen. Niet van God, want ik denk dat Hij zich niet met de voetbalcompetitie bemoeit.

Genade van de ‘godenzonen’ uit 020.