Toen ik tiener was, belandde ik door omstandigheden in een opvang. Het was een plek voor vrouwen die het zwaar hadden gehad in het leven. Ondanks hun pijn en verdriet zagen ze iets moois in elkaar, en in die tijd ontstond mijn grootste wens: dat wil ik ook doen. Ik wilde iets betekenen voor mensen die het moeilijk hadden. Voor mensen die geen fijn thuis hadden.

Nu, jaren later, vangen we drie ontzettend lieve pleegkinderen op. Drie kinderen met een rugzakje, die hier een warme plek hebben gevonden. Een plek waar ze mogen zijn wie ze zijn.

Later wil ik worden wat jij bent

“Later wil ik worden wat jij bent”, zegt Demi plotseling. Haar ogen kijken me vastberaden aan. Met haar elf jaar is ze al een jonge dame, en haar dromen zijn groot. Waar veel kinderen van haar leeftijd nadenken over beroepen als juf of modeontwerpster, weet Demi precies wat ze wil. “Later, als ik mijn eigen huis heb, wil ik ook heel veel kinderen opvangen. Dan word ik een moeder voor ze, net als jij.”

Mijn hart smelt. Want als er één meisje is dat dit kan, dan is het Demi. Haar hart is groot en bewogen, op zo’n jonge leeftijd al. Samen dromen we van grote huizen, met kamers vol warmte en mogelijkheden. Huizen waarin kinderen en moeders terechtkunnen die niet het geluk hebben van een fijn thuis.

Maar dromen alleen zijn niet genoeg, dat heb ik zelf ervaren. We hebben vaak geprobeerd uit te breiden, om meer mensen een plek te kunnen bieden. Maar elke keer liepen we tegen muren op. Regels en wetten, gebrek aan papieren, opleidingen, en vooral: geld. Het frustreert me soms. Dat iets zo mooi als een droom om anderen te helpen, stukloopt op bureaucratie.

Liefde is het belangrijkst

Ik vertel Demi hoe belangrijk het is om haar dromen met een opleiding te versterken. “Zorg dat je je voorbereidt, dat je alles leert wat je nodig hebt om je plannen waar te maken”, zeg ik tegen haar. Maar Demi schudt haar hoofd en antwoordt eenvoudig: “Maar mama, liefde is toch het allerbelangrijkste? Als je van mensen houdt, komt de rest wel goed.”

Ik glimlach en voel hoe haar woorden binnenkomen. Ze heeft gelijk. Want weet je? Liefde is het allerbelangrijkste. Liefde maakt muren minder hoog. Liefde geneest wonden die niemand kan zien. Liefde verandert levens.

Demi heeft een droom. Net zoals ik die nog steeds heb. En ik weet diep vanbinnen: zij gaat het waarmaken. Haar liefde zal de weg vinden, daar waar wetten en regels tekortschieten.

Misschien is dat de kracht van dromen. Ze beginnen klein, maar met liefde kunnen ze alles overwinnen.

Amy* (42) is moeder van zes kinderen; drie biologische kinderen en drie pleegkinderen. Ze schrijft regelmatig over haar gewoon bijzondere gezin.