Henk Visscher runt zijn eigen onderneming. In een openhartige column schrijft hij over werk, zorgen én: geloof.

"Ik wéét dat piekeren geen zin heeft, maar als ik ermee wakker word, lijkt het alsof mijn denken wordt gestuurd door die spanning. Dan probeer ik mezelf toe te spreken: Dit is toch al jaren zo? Het is altijd goed gekomen. God zorgt voor je. En dat geloof ik ook, maar op dat moment vóél ik het niet.

Vroeger was het nog veel erger. Toen ging het ook over: Kan ik het wel? Wat als het niet lukt? Als ze me maar niet afwijzen. Afwijzing kon ik nauwelijks verdragen.
Mijn ‘oplossing’? Snel een sterke bak koffie en een sigaret. Even die spanning dempen. Maar dan kwam het schuldgevoel weer: Te veel roken, slecht bezig. Tja, dat hielp natuurlijk ook niet.

Inmiddels rook ik al jaren niet meer en probeer ik gezond te leven.
Maar dat ochtendlijke gepieker, dat steekt zo nu en dan nog de kop op. Het gebeurt me vooral wanneer ik vergeet om eerst op mijn knieën te gaan en God te danken: voor gezondheid, voor Inge, voor ons gezin, voor een warm huis, genoeg te eten, betekenisvol werk.

De laatste woorden van mijn moeder waren: 'Gods vrede gaat alle verstand te boven.'

Iemand zei eens tegen mij: “Je brein kan geen dankbaarheid uitspreken en tegelijkertijd zorgen maken.”
Ik denk dat het klopt. De Bijbel roept ons op om dankbaar te zijn; God weet precies wat goed voor ons is.

Wanneer ik wél in dankbaarheid opsta, voel ik meteen rust. Ik weet dat Jezus bij mij is. Zijn Geest woont in mij. Ik herken Zijn nabijheid aan de vrede die ik ervaar.
Het waren ook de laatste woorden van mijn moeder: “Gods vrede gaat alle verstand te boven.”
Op de dag dat ze stierf mocht ze die vrede ervaren. En ik mag die elke dag ontvangen. Zolang ik niet op mijn eigen inzicht vertrouw, maar Hem overal bij betrek. Dán blijft die vrede.

Dat is ook mijn verlangen: Dat ik in iedere situatie, op elk moment, in Zijn vrede mag zijn. De vrede die mijn verstand te boven gaat. De vrede die komt door de Heilige Geest, die in mij woont, raad geeft en de weg wijst. Die leven brengt.

En waar is Jezus dan in de business?
Hij bereidt mijn gesprekken voor. Soms mag ik van Hem getuigen in woorden, soms in daden.
Dat blijft een wonder: één drie-enige God. Als ik bid tot de Vader, bid ik ook tot de Zoon en tot de Heilige Geest. Eén God, die mens werd om ons tot Zijn kinderen te maken. Onvoorwaardelijk geliefd!

Ik geloof dat dit Gods diepste verlangen is; dat al Zijn kinderen één zijn. Eén van Geest, één van ziel. Ik hoop zo dat iedereen Hem echt leert kennen, dat ieder een bovennatuurlijke ontmoeting mag hebben met Hem, zodat je met hart, ziel én verstand weet: Hij is er.

Het maakt niet uit hoe ik erbij zit; zoals mijn schaduw altijd naast me loopt, zo is God altijd bij me.
Als Vader.
Als Redder.
Als Gids die wijsheid geeft.

Hij is de Weg, de Waarheid en het Leven.
24/7, voor altijd!"