Om Yvonne een beter beeld te geven van het type mens dat ik ben, legde ik haar een situatie vanuit mijn verleden voor: Een kennis zei ooit tegen mij dat zij zich irriteerde aan mijn stem en dat mijn manier van praten haar tegenstond. Het kwam vanuit het niets en ik was zo perplex dat ik niet goed wist hoe ik moest reageren. Er werd nog veel meer gezegd, maar deze uitspraken bleven hangen. Ik ging kritisch naar mezelf kijken, bedacht dat er misschien wel een grond van waarheid in zat en werd erg onzeker. Ik werd opeens bang dat er meer mensen waren die zo over mij dachten en dat ging wortelen in mijn gedachten. Het gevolg was dat ik tijdens activiteiten waar zij was mijn mond niet meer open durfde te doen en me steeds verder terugtrok. Ik begon plaatsen te vermijden en het ging van kwaad tot erger. In plaats van erom lachen, mijn schouders op te halen, of in de aanval te gaan, bood ik mijn excuses aan voor het feit dat ik blijkbaar zo`n vervelende stem had.

Orthopedagoog Yvonne Bijl vermoed dat mijn reactie voortkwam uit angst voor afwijzing. “Mensen die conflicten vermijden zijn doorgaans bang voor de mening van andere mensen of voor het beëindigen van een vriendschap. Het zou een grote winst voor deze mensen zijn om aan hun identiteit te werken,” raadt Yvonne aan. “Als je een sterke identiteit hebt, is het minder belangrijk wat iemand van je vindt”.

Vergeven en vergeten

Yvonne geeft aan dat een ruzie of meningsverschil tussen mannen heel anders werkt: “Zij gooien hun frustratie eruit en het is meteen vergeven en vergeten; het volgende moment staan ze weer gezellig een biertje te drinken met elkaar. Bij vrouwen blijft een woordenwisseling nog lang tussen de betreffende dames in staan. Je zult een keuze moeten maken: laat je deze negatieve gevoelens toe of ga je ermee aan de slag?

Het toelaten van boze gevoelens en bittere gedachten brengt niet veel goeds en is ook niet wat God van ons vraagt,” zegt Yvonne. “Het is belangrijk om over het voorval te praten, doe je dit niet, dan zal het diep van binnen blijven etteren. De relatie zal er niet beter op worden als je niet bereid bent om samen te praten over de woorden die zijn gevallen en de gevoelens die dat heeft opgeleverd. Dat is iets wat je ook vaak terugziet binnen een relatie. Doordat een stel een ruzie niet uitpraat en in stilzwijgen vervalt, ontstaat er een soort afstandelijkheid.”

Yvonne ons op het hart om de lelijke dingen die de ander heeft gezegd niet voor waarheid aan te nemen. “Als je de leugens die de ander in een verkeerde bui uitte, toelaat en ze gaat geloven, ga je je gedrag erop aanpassen en daarmee doe je God, jezelf en je omgeving tekort.

Je gaf aan dat je bepaalde plekken bent gaan vermijden en dat is precies wat ‘de tegenstander’ graag wil, maar wat God niet wil. Het is je eigen verantwoordelijkheid hoe je met deze situatie omgaat. Hoeveel eer ga je dit geven en welke invloed laat je dit op je leven hebben? Besef dat jouw identiteit niet is wat een ander van je vindt, hoe je praat en waar je bent. Het oordeel van een ander mag er nooit voor zorgen dat jij niet vrij bent in je doen en laten. Romeinen 8 spreekt erover: ‘Wie in Christus Jezus zijn, worden niet meer veroordeeld’. Het gaat erom hoe God naar ons kijkt. Omkleed met Christus.”

‘Wil je eigenlijk wel in de rol van conflictvermijder blijven?’

“Het is heel vermoeiend om altijd de lieve vrede te bewaren”, zegt Yvonne. “Je kunt het nu eenmaal niet iedereen naar de zin maken. Als je altijd de schuld op je neemt en je excuses aanbiedt voor iets waar je part nog deel aan hebt, ga je er op den duur last van krijgen. Het gaat ten koste van je zelfvertrouwen en je zelfverzekerdheid. Het is daarom goed om altijd met elkaar in gesprek te blijven en alles eerlijk op tafel te gooien, zodat je daarna weer met elkaar verder kunt zonder dat dit ertussen staat.

Ik zou de volgende vraag willen stellen: Wil je eigenlijk wel in de rol van conflictvermijder blijven? Als je het niet aan wilt pakken, omdat je het diep van binnen wel best vindt, is dat jouw keuze. Maar als je hier iets mee wilt doen, is het goed om een zelfonderzoek te doen en jezelf allereerst af te vragen waar dit vandaan komt.”

‘Bang dat mensen je niet leuk vinden’

Aan vrouwen die met soortgelijke klachten bij haar komen, vraagt Yvonne waar zij ten diepste bang voor zijn. “Vaak is het antwoord dat ze bang zijn om niet langer leuk gevonden te worden. Ik vraag dan wat de waarde van een vriendschap is, als je niet open durft te zijn naar de ander. Als het goed is zou een vriendschap daar tegen bestand moeten zijn.”

Open zijn naar elkaar is dus goed, maar daar zit wel een keerzijde aan, vindt Yvonne. “Bij bovenstaand voorbeeld is het de vraag wat het nut is van zulke opmerkingen en waar deze vandaan komen. Bedenk als je eerlijk naar de ander wilt zijn eerst of je iets uit liefde zegt en of het opbouwend is bedoeld. Het kan niet zo zijn dat we alles eruit gooien zonder over de gevoelens van een ander na te denken.”

Hooggevoeligheid

Ik ben iemand die tussen de regels doorleest en tijdens een gesprek als het ware hoort wat er níet wordt gezegd. In het verleden vond ik dit erg vermoeiend, maar voor mijn werkzaamheden voor Eva zie ik dit juist als een zegen. Toch is deze eigenschap in vriendschappen en sociale contacten lang niet altijd handig, want hoewel ik soms denk te kunnen aanvoelen wat een ander over mij denkt, geeft Yvonne aan dat deze gedachten kunnen worden beïnvloed door onzekerheid en een laag zelfbeeld. “De vrouwen die ik over dit soort zaken spreek, hebben vaak last van hooggevoeligheid en ervaren het als bijzonder moeilijk als zij ruzie met iemand hebben. Zij willen het liefst met niemand een conflict hebben en door iedereen aardig gevonden worden. Dat is nu eenmaal niet mogelijk. ‘Zonder wrijving geen glans’ is ook hierop van toepassing.

In liefde conflicten bespreekbaar maken maakt je vrij van wrok en irritatie. Lukt dit niet, dan is het belangrijk dat je jezelf recht in de spiegel kunt aankijken. Breng je angsten en gesprekken bij God. Je hoeft het niet in je eentje te doen. Wanneer je dicht bij Hem blijft, lukt het meer om vanuit de Geest te spreken en te handelen in plaats van uit je vlees, want dat gaat vaak gepaard met emoties en frustraties. De opdracht ‘blijf in Mij’, geldt ook in dit soort situaties. In liefde iemand confronteren of iets bespreken zal je hart schoonhouden en ruimte geven voor de relatie.”